8.10 vapuru

Bir cemal süreya şiiri.

Sesimde ne var biliyor musunuz?

Söyleyemediğim sözcükler...



Şiirin tamamı şöyle:

Sesinde ne var biliyor musun

Bir bahçenin ortası var

Mavi ipek kış çiçeği

Sigara içmek için

Üst kata çıkıyorsun



Sesinde ne var biliyor musun

Uykusuz Türkçe var

İşinden memnun değilsin

Bu kenti sevmiyorsun

Bir adam gazetesini katlar



Sesinde ne var biliyor musun

Eski öpüşler var

Banyonun buzlu camı

Birkaç gün görünmedin

Okul şarkıları var



Sesinde ne var biliyor musun

Ev dağınıklığı var

İkide bir elini başına götürüp

Rüzgârda dağılan yalnızlığını

Düzeltiyorsun



Sesinde ne var biliyor musun

Söylediğin sözcükler var

Küçücük şeyler belki

Ama günün bu saatinde

Anıt gibi dururlar



Sesinde ne var biliyor musun

Söyleyemediğin sözcükler var.

"Sana giden yollar kapalı" şiirinde de "kaç kez sana uzaktan baktım 5.45 vapurunda ..." Diye bir mısra var. Belli ki cemal'in vapurlarla alıp veremediği birşey var.

5 dakika sonraki vapurda Yonca Evcimik onu görmüştür karşısında. Dizlerini titretmiş, aşık olmuştur galiba