Tıbbiyeli Radyo Yayında!

aniden gelen sarılma ihtiyacı

sizde olur mi bilmem ama genelde cok stresliyken basima gelen durum. boyle icimden bir sey yukselir gibi olur ve onu susturmak icin bazen cevremde gordugum herhangi birine sarilmak isterim, sadece sarilmak. bazen bu pek sevmedigim biri bazen annem bazen kardesim olabilir. sarildigim zaman rahatlarim, belki hic sebebi yoktur ama kucuk bi an huzurla dolarim. ancak karsi taraf 'ya bana bi sarilir misin' dediginizde sizi yadirgayabilir. sonra hemencik gecer ve herkes hayatina doner.

edit: eksileyen arkadas sen sarilmayi sevmiyorsun galiba.
bunun bir seviye üstü başını yana ve aşağı eğerek birinin göğsüne yaslayarak sarılmaktır. güven hissi, huzur, şevkat duyguları hissettirir insana
oturup geçmesini beklediklerimden.
ruhsal/bedensel/zihinsel huzursuz veya rahatsız hissettiğimizde daha çok yaşadığımız durumdur. hafızamıza kaydettiğimiz 'güvendeyim' sembolü sarılmaktır.

bu kayıt epey geriye, ilk evimiz, uterusumuzda kaldığımız döneme dayanıyor. sessiz, sıcak, karanlık ve sıkışık. sanki sürekli birileri* bize sarılıyor. hepimizin ilk huzur duygusu muhtemelen burada oluştu. hatta bir daha böylesini bulmakta zorlandık, hiç çıkmayacaktık oradan değil mi.

sarılmak ve sarılınmak, ikisi de pek güzel. canlı, cansız fark etmez. köpeğe, kediye sarıl, sarsın seni. yastığa, battaniyeye sarıl, sarsın seni. eşe, dosta sarıl, sarsın seni.
dünyaya, evrene sarıl, kimse dışarıda kalmasın. *

dünya sarılma günü varmış: 21 ocak. biz yine de her gün kutlayalım bunu.

içerik kuralları - iletişim