annelerin züccaciye dükkanı sevgisi

''güzel anam bir tencereye yarım saat boyunca nasıl bakabiliyorsun?
bu tencereyle diğeri arasındaki fark olsa olsa ne olabilir?
bir tencere ne kadar güzel olabilir ki?''
sorularını anlamsız kılan sevgidir. hatta bazen tutku bile olabilir gibime geliyor. geçenlerde gelen komşu teyzeyle yarım saat tencere muhabbeti yaptılar. efendim şu marka böyleymiş, bu çok kötüymüş, şu çok kalınmış, yemekler pişmek bilmiyormuş... böyle muhabbetleri gerçekten şaşkınlıkla dinliyorum.
geçenlerde yine girdiğimiz bir züccaciye dükkanında şöyle bir konuşma geçti:
uyy: anne yetmez mi tencerelere baktığın?
a: insanlar çoluğuna çocuğuna çeyizlik tencere tava bakmaya geliyor sizde iş yok. ben de napayım kendime bakıyorum.

bunun üzerine sesimi çıkartamadım tabi* bir köşede kupalarla oyalanmaya devam ettim. haklıymış kadın. o bakmayacak da kim bakacak*

içerik kuralları - iletişim