apartman

bir cumartesi sabahı merdivenlerden iniyorum. apartmanda kimi görsem selamlaşırım. çoluk çocuk farketmez herkese selam veririm. çünkü (bkz: gomşumuz oluyo). 10-11 yaşlarında biriyle karşılaştım. garibimi ne almaya yolladılarsa marketten dönüyor herhalde. evin en küçüğü olduğum için bilirim acısı. neyse çocuğa güldüm günaydın dedim. aldığım yanıt

-hööğğhğğhğhğh

evdeki tek terlik olan 45 numara terlikleri giymiş olabilirim ama o kadar da korkutucu olamam. hemen felsefi düşüncelere koyuldum. gençlik nereye gidiyor dedim. utanmasam bizim zamanımızda böyle miydi necmiye diye bağırıcam. gözümün önüne bu abi geldi..
adam haklı beyler, konu kilt +
o değil de çocuk beni şekerle kandırmaya çalışacak olan organ mafyası mı sandı acaba :(
yüzyıllar önce roma imparatorluğunda ve günümüzde bir çok büyük yerleşim yeri merkezinde görülen bina şekli.

yerden tasarruf sağlayan çok güzel bir sistemdir..
oldukça aptalca düzenlenmiş insanı yumurtlayan tavuk misali kafeslere sıkıştıran zihniyet ürünü
hayır koskoca türkiyede arazi sıkıntısı mı var?
üst üste alt alta evler yığını
kendi evin olsa bile kira öder gibi aidat ödeme saçmalığı
yine kendi evin olduğu halde alttakini üsttekini rahatsız etmeyeyim diye yarım yamalak yaşamlar
sen o kadar parayı bas ama.ev senin olmasın
daha aptalcası içim
(bkz: rezidans)

içerik kuralları - iletişim