barda

yaşanmış olayın bu film ile pek de alakası yoktur aslında. gözlüklü abinin psikopat performansı baya iyidir. bir de kaybedecek hiç bir şeyi olmayan adamlara dayılanmamak gerektiğini göstermiş bir filmdir.
soundtrack albümünde yer alan "dediler ki" şarkısıyla üç nokta bir grubunu tanımamıza vesile olmuş güzel film.
son bölümde cezaevinde şimdi hangisi olduğunu hatırlayamadığım adama sopayla girişen birkaç mahkumdan biri çağan ırmak'tır. çağan ırmak
rahatsız eder, fakat serdar akarın bir başka filmi daha vardır ki onun rahatsız ediciliği bambaşkadır.

(bkz: gemide)
rahatsız edici bir film izlerken gerildim sinirlendim moralim bozuldu , sprski yide izledim oda sinir bozucu fakat bu film beni daha bir etkiledi çevremizdeki ilaç bağımlıları ve sapık canileri düşününce muhtemelen yasanılabılecek olma ihtimalinden ötürüdür. not: ayrıca o dayak atanlar içinde zeki demirkubuz da var.

içerik kuralları - iletişim