başımıza gelenlerin sebebi

başımıza ne gelirse yalnız kalma yetimizin olmayışından gelir. bunun temel nedeni muhtemelen sevgisizlik ve kendinden sıkılmaktır. yalnız kalmayı bilmezsin ; hiç arkadaş olmayacağın insanlarla sırf sap olmamak için takılırsın. yalnız eğlenmeyi bilmezsin seni sevmediğini bildiğin insanı konsere davet edersin ; yalnız kalmayı bilmezsin arkandan dedikodunu yapan insanı instagramdan takip edersin ; yalnız kalmaktan korkarsın ; zalimin yüzüne zulmünü haykıramazsın , mazlumu koruyamazsın.. bu liste uzar gider, doğru insan nietzche’nin terimiyle üst insan olabilmek için yaptığımız doğruluğuna inandığımız davranışı her koşulda sergileyip sergileyemediğimize bakmalıyız, doğruyu sırf doğru olduğu için yapmalıyız. değer vermediğimiz insanların ne düşündüğünü umursarsak hiçbir ilerleme kaydedemeyiz.
yer çekimi. en azından newton için.
korkuların, aklı devreye sokmaya engel olması
insan başına gelen tek bir şey hariç herşeyden kendi sorumludur. o tek şey ise doğumla gelen seçemeyeceginiz unsurlardır. kalan bütün şeyler insanın tercihleri veya tercihlerinin sonucudur
bence çok iyi bildiğimizdir. *

 spoiler!
kendimiziz, seçimlerimiz. kimseyi suçlayamayız
kendimizmiş, davranışlarımızmış..
ne güzel dünya o öyle ya.. bak sen..
başa gelenlerin kişinin yalnızca kendisi ve seçimlerinden doğmuş olabildiği şanslı bir hayata sahip değil herkes. çok şanslıymışsınız.
öyle ki yazmadan evvel bir oturup başka hayatları bir düşünmek kimsenin aklından geçmemiş.

edit: ha bu arada sebep mi demiştik?
nedeni yok.
sadece olabilirdi.
ve oldu.
sırada ne var, eşek mi tepicek?


içerik kuralları - iletişim