çile

a. kadir bilgin şiiri, aynı zamanda en sevdiğim şiirlerden biri:
bizim hiçbir hürriyetimiz yok,
hiçbir hürriyetimiz,
ne çalışmak, ne konuşmak, ne sevişmek,
sen orada bağrına bas dur en büyük çileyi,
ben burada en büyük çileyi doldurayım,
ekmeğe muhtaç, hürriyete muhtaç, sana muhtaç.
sen orada dalından koparılmış bir zerdali gibi dur,
ben burada zerdalisiz bir dal gibi durayım.
ben bu şiir için çok dramatik aşk hikayeleri kurgulamıştım, kimbilir hangi mektuplara ilişecekti, hangi melankolik premslerden duyacaktım ama dostuma* kısmetmiş.
aylar önce çoronanın bizi tıktığı ayrı şehirlerde, bol birdakikayirmidokuzsaniyelikseskayıtları ile dolu bir akşamın sonunda, ah şimdi odamda olsaydık da karşılıklı otururken çözseydik tüm dünyayı diye düşünürken elimden çıkıverdi*: "sen orada dalından koparılmış bir zerdali gibi dur/ ben burada zerdalisiz bir dal gibi durayım" yazdım. bir şiir ancak bu kadar yerini bulabilirdi.

içerik kuralları - iletişim