çocuklarla diyaloglar

sık sık ziyaret ettiğim başlık.
bu sefer bu akşam yaklaşık bir saat gülmeme neden olan bir olayı anlatacağım.*

küçük kardeşim (5 yaşında) bu yıl kreşe başladı. tam 7.45'te servise biniyor. ve bunun için 7.00'da uyanıyor.7.15'te de kahvaltı yapıyor. her gün saat 14.30-18.00 ise gündüz uyku vakti.

neyse bugün eve misafir gelmiş ve o yüzden gündüz 16.00 gibi uyumuş ve annem uyandırmamamızı söyledi. akşam tam 19.20'de tüm aile küçük kardeş hariç yemek masasındaydık.
ve birden üst kattan okul çantası sırtında, formasını giymiş,saçlarını artistik hareketlerle havaya kaldırmış halde kardeşim geldi.

k:anne okula geç kaldım,beni neden oğlum hadi kalk diye uyandırmadın bugün?
hem siz neden kahvaltıda çorba içiyorsunuz?hani kahvaltıda makarna yenmezdi,o zaman çorba da yenmez.
a:oğlum sabah olmadı ki daha,okula gitmeyeceksin,akşam şu an.
k:anne beni kandırmaz mısın?ben bebek değilim buna inanacak.
saat yedi işte, okula gideceğim.

bir yarım saat iknâ etmeye çalıştık sözlük. en sonunda öğretmenini arayıp okul yok dedirtince inandı.
bu da böyle güzel bir anı oldu bana.*
acaba hepimiz 5 yaşında iken bu kadar seviyor muyduk okulu?
geçtiğimiz yaz minik kuzenimle (yaş 4) aramızda yaşanan sohbet :
-abi bana yoyipop alalım mı ?
- şimdi olmaz ama , az sonra yemek yiycez beyfendi. yemekten sonra düşünelim olmaz mı?
- ama ben şimdi istiyoyum. annem bi şey demez. (sen ne ara gidip de sordun üçkağıtçı)
-hayır olmaz.
-(kollarını birbirine kenetleyip kafasını öne eğerek) ben de seni abim sanmıştım.(üzgün surat ifadesi dudaklar büzüşük.)

e tabi sonra bi öpücük karşılığında bana çilekli yoyipop aldırmıştır evet.
burda olması gerektiğini düşündüğüm bir paylaşımı aklıma getirmiştir;
kuzenimin 5.5 yaşındaki oğlu sürekli oyun oynadığı ve yavaşlığından şikayetçi olduğu tabletini oyunun kritik bir zamanında takılması üzerine yere vurup kırmıştır. annesine ve babasına bir tane daha tablet almaları için sürekli yalvarmakta ama kendisi kırdığı için hep olumsuz cevap almaktadır. bunun üzerine odasına gidip yatağına oturmuştur. yanına giden dayısıyla arasında geçen diyalog:
d: napıyosun burda?
ç: üzülüyorum dayı.. *:))
  • /
  • 3

içerik kuralları - iletişim