Tıbbiyeli Radyo Yayında!

çocukluğa dair özlenen şeyler

sulugöz sakız "challange" yapmak
kuzenlerimle bahçede oynadığımız oyunlar, cumartesi sabah erkenden kalkıp izlediğimiz çizgi filmler, metin2, barbie giydirme oyunları*, köye gittiğimizde kuzenlerimle fotoğraf makinesini yeni keşfetmişçesine milyonlarca fotoğraf çekmek ve bir benzeri olarak webcam'i yeni keşfetmişçesine bilgisayarda da milyonlarca değişik poz ile fotoğraf çekmek... çocukluğu ciddi manada güzel geçen son nesil olmanın gururu ile yaşıyorum. ne akıllı telefonlar var, ne sosyal medya mecrası, toprağa basabilen, koşan, oynayan çocuklardık biz. özlemez mi insana bu güzel vakitleri?
günübirlik yaşamak.yarını düşünmemek
ben çocukken, bilen bilir, ankara'da atatürk orman çiftliği arazisinde çiftlik polis karakolunun biraz ilerisinde tigem vakfının işlettiği dönerci- kokoreççi ve köy ürünleri marketi ve çocuk oyun alanı olan, oturma yerleri ve piknik sahalarıyla ağaçlık geniş bir arazi vardı. buraya halk hafta sonları ailecek gelirdi ve çok kalabalık olurdu. işte ben burayı özlüyorum.
hani birilerinin "millet bahçesi" diye tarif etmek istediği yerler var ya. işte bir zamanlar bu, onların orijinal olanıydı. ne var ki önceki belediye döneminde buranın istenerek tasfiye edildiğini öğrendik. bütün tabelaları da bilerek sökülmüştü.
işte ankara halkının bir zamanlar akın ettiği, insanlara ferahlık veren tigem 6-7 yıl önce etrafı beton yığınına çevrilerek böyle bitirildi. bitirilen sadece tigem değil çocukluk anılarımızdan bir parça ve ankara'nın bir değeriydi...
  • /
  • 3

içerik kuralları - iletişim