çoluk çocuk

hayatlarını sanata adayacaklarına dair söz vermiş iki sevgili. robert mapplethorpe ve patti smith. patti'nin müzikalitesini çok severim. bu kitapla birlikte ne kadar iyi bir yazar olduğunu da kanıtlamış. çoğumuzun sıradan olarak nitelendirdiği olaylara, romantik bakış açıları.
bu ikileme bana şu fıkrayı hatırlattı.

bir gün x y'ye demiş ki "yav sizin memlekette de her şeyi ikileyerek konuşuyorlarmış doğru mu?"
y'nin de mizahı gelmiş yapıştırmış cevabı "ne ikilemesi kardeşim bizde ikileme mikileme olmaz, çoluğun çocuğun lafına inanma!"
bu sıralarda fazlaca kullandığım cümleler dizisindeki bir cümlenin içinde geçen ikileme.
"çoluk çocukla uğraşıyoruz oğlum, şu hâle bak..."
geçen gün radyo yayınım esnasında dadanmış çoluk çocuktur.anonim olarak konuştuğunu zannediyordu ancak şundan bihaberdi. ıp denen bir şey var maralcık.
patti smith'in robert mapplethorpe ile arkadaşlığını ve sanat dünyasına girişini anlattığı pek güzel kitabı.
kitabın ismi patti ve robert el ele yürürken onları gören yaşlı bir çiftin diyaloğundan gelir.
"hadi, fotoğraflarını çek," dedi kadın, hayretler içindeki kocasına. "sanatçılar galiba."
"hadi canım," dedi, adam, omuz silkerek. "bunlar çoluk çocuk."

içerik kuralları - iletişim