dedikoduyu terk vs ibadet

“çok iyi hatırlıyorum. çocukluğumda da ibadetlere çok düşkündüm. geceleri kalkar, ibadetle meşgul olurdum. bir gece babamın yanında oturuyordum. bütün gece gözümü yummamış, kur’ân-ı kerîm’i elimden bırakmamıştım. bâzı kimseler ise etrafımızda uyuyorlardı.

babama:
«–şunların bir tanesi bile başını kaldırıp iki rekât teheccüd namazı kılmıyor; sanki ölü gibi uyuyorlar.» dedim.

bu sözüm üzerine babam kaşlarını çattı ve:
«–oğlum! başkalarının dedikodusunu edeceğine, keşke sen de onlar gibi uyusaydın!» karşılığını verdi.”

şeyh sâdî şirazi'nin gülistan adlı eserinde naklettiği, kendisinin nasıl bir mânevî terbiye ile yetiştiğinin de işâretlerini veren bir hatırası.

yani o dedikoduyu terk diyor!
dedikodunun banko yardıracağı versus, elde ne var ne yok basılasıdır.

o değilde gardaşım bu nasıl bir türkçe, bu nasıl bir meal, insan anlatmamak için neden bu kadar çaba içine girer
(bkz:şeytanın sağdan yaklaşması)
yapılan amelleri büyük göstererek

içerik kuralları - iletişim