derler derler

bu fıkrayı kurtlar vadisinde polat çakıra anlatır biz de ordan duyarız:

sandalcının birinin ünü tüm istanbul'a "çapkın" diye yayılır..
eeee!.. söylenti o ki, sandalına binen hiçbir kadının elinden
kurtulma şansı yoktur.
bunu duyan zamanın biraz da feministi, dişli bir kadın:
— olur mu canım öyle şey. ben bindiğim gibi inerim.
o hırsla gider bulur sandalı ve biner:
— çek göksu'ya!
çekmeye başlamış sandalcı, kürekleri..
kadın da sandalcıyı incelemeye almış tabii..
sandalcı kadına hiç bakmadan kürek çekerken, kendi kendine de mırıldanıyormuş..
— derler, derler, derler!
bir, üç, beş.. kadın dayanamamış:
— ne derler be adam? ne derler?
sandalcı kadına bakmış, bıyığını burmuş ve gülmüş:
— valla güzelim, sen bu kayığa bindin ya! vermesen de, verdi derler!
(bkz: gara gado efsanesi) bu tip bi kurtlar vadisi hikayesidir
moralin mi bozuk, yemek mi yiyemiyorsun, derler derler diyette derler.

içerik kuralları - iletişim