düşünce, herhangi bir olay, durum, duygu, kişi, şey, geçmiş, bugün, gelecek kısacası kişinin fiziksel duyularıyla duyduğu, manen hissettiği, hayal ettiği, arzuladığı her şey hakkındaki olumlu, olumsuz, tarafsız, çıkara yönelik olabildiği gibi faydalı ya da zararlı da olabilen görüşüdür.
Düşünce parazit gibidir. Bir kez aklınıza girdi mi atamazsınız. Hele bir de toplumdan soyut bir düşünceyse ve paylaşacak bir dostunuz yoksa düşünceler içten içe yer bitirir insanı.
Beyindeki nöronların birbirleriyle etkileşiminden doğan sentezler. Farklı yerlerde olsalar bile birleşecek bir ortak noktada doğabilirler. Bazen sizi bu dünyadan çıkaran, sizi bu beden hapishanesinden kurtarıp bu zavallı dünyaya uzaydan bakmanızı sağlayan garip şeyler olabiliyorlar. Bazen çok tanıdığınız her gün gördüğünüz kişilere karşı yabancılık hissetmenize neden olabiliyorlar. Anneniz her zamanki annenizdir ama belli bi açıdan düşünürseniz kim bu kadın dersiniz. Ben bu yabancının evinde ne yapıyorum. Bu kadın iyi birine benziyor. Bana çok iyi davranıyor, çok merhametli beni anlayışla dinliyor. Kim bu kadın? Ben bu kadınla nerede tanıştım? Bu kadının evi ne kadar güzel. İnsana sıcacık hissetiriyor.
Bu gezegen ne kadar da garip. Bir sürü insan var. Kendi aralarında anlaşmışlar. Herkesin uymak zorunda olduğu kurallar koymuşlar. Görevleri paylaşmışlar kimileri bu kurallara uymayanı cezalandırıyor,kimileri bu insancıkları iyileştiriyor, kimileri gerçekten birer köle azıcık bir paraya deli gibi çalışıyorlar. Bu insanları köle yapan değersiz olmaları mı? Bu değer kavramına kim karar veriyor. Bak bak bak topluca evler yapmışlar harika gerçekten. Güzel bir düzen kurmuşlar ama asla değişmemişler. Bin yıllar önce de insanlar böyleydi. Hala aynı cahilce düşünceler var. Aynı kıskançlık aynı kibir. Hala birbirlerini öldürüyorlar. Konuşamıyorlar mı acaba kendilerini ifade edemiyorlar mı? Acaba karşılarındaki mi dinlemiyor onları. Bu insanlar ne acayip. Biri öldüğünde ağlıyorlar cennette görüşürüz diyorlar. Cennet neresi, bende gidebilir miyim oraya?
Bu gezegen ne kadar da garip. Bir sürü insan var. Kendi aralarında anlaşmışlar. Herkesin uymak zorunda olduğu kurallar koymuşlar. Görevleri paylaşmışlar kimileri bu kurallara uymayanı cezalandırıyor,kimileri bu insancıkları iyileştiriyor, kimileri gerçekten birer köle azıcık bir paraya deli gibi çalışıyorlar. Bu insanları köle yapan değersiz olmaları mı? Bu değer kavramına kim karar veriyor. Bak bak bak topluca evler yapmışlar harika gerçekten. Güzel bir düzen kurmuşlar ama asla değişmemişler. Bin yıllar önce de insanlar böyleydi. Hala aynı cahilce düşünceler var. Aynı kıskançlık aynı kibir. Hala birbirlerini öldürüyorlar. Konuşamıyorlar mı acaba kendilerini ifade edemiyorlar mı? Acaba karşılarındaki mi dinlemiyor onları. Bu insanlar ne acayip. Biri öldüğünde ağlıyorlar cennette görüşürüz diyorlar. Cennet neresi, bende gidebilir miyim oraya?