gecenin şiiri

  • /
  • 10
hayat seni,
sevmediğinle seviştirir,
sevdiğinle savaştırır.
kalbinin sahibi ile değil,
mecburiyetin izniyle evlenirsin.
gönlünün hayır dediğine evet der dilin.
ömrünün geri kalanını,
aynı evde, aynı odada, aynı masada, aynı yatakta,
ama sana dünyalar kadar uzak olan biriyle yaşarsın.
kalbini kürtaj ettirmiş bir mahkum gibi,
dolanır durursun kendi içinde.
etrafın “elalem ne der” telleri ile çevrilmiştir.
kendi hayatını uzaktan seyreden,
mutsuz biri olursun zamanla.
ve kimse seni duymaz sen kaderine bağırırken.
gözün gibi baktığın tenin,
ve herkesten sakındığın gözlerin,
acımasızca yağmalanır her gece.
sular yıkamaz,
gözyaşın olmadan,
üzerine sinen kiri.
çünkü,
insan ait olmadığı insanın yatağında sürgündedir.
ve ait olmadığı insanın hayatında rehindir.

-atakan gülgar.
güzelim, güzel sıfatına en çok gidenim.
sana yazmak bir mum yakıp ona bakmak gibi.
kısık ateşinle dev bir ilimle yükseliyor aklımda yüzün.
yeşil ve keder yüklü bir gemi olup su alıyor, öpsem de huzura kapatsam dediğim helal gözlerin.
naciyem, aynı yastığa baş koymamıza günler kaldı sadece.
gözlerimi kapatınca, sadece o yeşil ve pervasızca yüreğimi kucaklayan gözlerini görüyorum, yaralarıma değiyor o gizli karasıyla, değiyor canımdan herbir parçaya.
kendimi böyle böyle iyi ediyorum.
tutup kendine çekiyor yorgun yalnızlığımı saçların.
yasemin kokusuyla sevaba sokuyor aklımı.
bir tebessümüne değip gönlümden 'ah' diye geçiyor hasret.
bağrına basıyor yorgun başımı içinde kendimi uyuttuğum helal yüreğin.
naciyem, aynı mumun ışığında geceye gülümseyecek yakında yüreklerimiz.
hiçbir yeri olmayacak evimizde zehre bulanmış dokunaklı kederin.
senin olmayacak birini sevdiğin zaman,
çift mesai yapar ömrün.
gündüzleri yaşamaya,
geceleri ölmemeye çalışırsın..
  • /
  • 10

içerik kuralları - iletişim