gerçekleştirdiğiniz hayalleriniz

sevdiğim müzik grubunun üyeleriyle sohbet etmek,tanışmak,albümleri imzalatmak ve hatta solistinin konser sonrası penayı bana vermesi (ben istemeden verdi sözlük)
dövme yaptırmak
genco erkal'ı canlı canlı izlemek
hayatımın aşkını bulmak

not: tıp okumak hayalim olmadığı için onu buraya yazmıyorum.
bu yıl için konuşacak olursam, aslında önceki yıllara göre birçok şeyi gerçekleştirdim diyebilirim.

projem için;
almayı planladığım profesyonel stüdyo mikrofonumu aldım.
hedeflediğim seviyede olmasa da eskisine göre çok daha iyi bir bilgisayar alabildim.
yazın 2 ayımı harcayarak adobe premiere pro'yu orta düzeyde kullanabilecek kadar öğrendim.
ses edit programı öğrendim.
ve bir yıl önce planladığım ilk içeriğimi ürettim.

bunun yanınıda;
her ay en az bir kitap okuma hedefimi çok iyi bir şekilde ilerletiyorum (bkz: 2016'da okuduğum kitaplar)
7 yıldır her yaz planladığım kilo verme işini sonunda başarabildim. (55. günde 11. kiloyu vermiş durumdayım.)
4.sınıfı bütsüz bitirme hedefine ulaştım.
ve yine 4. sınıf için planladığım tüm gezileri yaptım.

vs vs.
diğerleri bu yazdıklarım kadar önemli olmayacağı için uzatmayacağım.

bunlar "hayaldi gerçek oldu" kısmı.

bunun en az 3 katı kadar da "hayaldi buhar oldu" kısmı var.
onları da umarım gerçekleştirebilirim.
hayatımın aşkını bulmak
istediğim fakülteye yerleşmek

gerçekleşmesine az kalan şeyler var inşallah.
gerçekleştirmekten çok gerçekleştirmek için izlenen yol, atlatılan badireler benim için daha keyifli olduğundan uçuk hayallerin daha gerçekleşmedi. sadece hayaline giden yoldaki durakları birer birer geçiyorum.
daha gerçekleşmedi birçoğu. gerçekleşenler için de allaha şükürler olsun.
odamda bir kitaplığım olması ve içinde harry potter serisinin orjinal ve tamamının bulunması. en büyük hayallerimden biriydi.
mecburi hizmetim de bitti sözlük
büyük şeyler değil.

14 yaşımda küçüklüğümden beri istediğim liseyi kazandım.

18 yaşıma geldiğimde başka bir şehirde üniversitedeydim.

19 yaşımda tekel direnişine katılmak için ankara'ya gittim. ocak ayının zemheri ayazında birkaç saatte tüm bedenim buz tutmuşken 2 ay boyunca sokakta yatan işçileri görmek hayatımın en büyük derslerinden biri olmuştur.

22 yaşımda yurttan ayrılıp eve çıktım. bir evi çekip çevirmeyi, yemek yapmayı öğrendim.

23 yaşımda bir 19 mayıs günü anıtkabir'e gittim. oradaki insan selini gördüm. sağda solda kim ne derse desin atatürk'ü ve onun geleceği emanet ettiği gençliği yok edemediler, edemeyecekler, anladım.

25 yaşımda mezun olup kendi ayaklarım üzerinde durmaya başladım. aileme destek oluyorum, artık bir yetişkin gibi hissediyorum...
hiç hayal kurmadım. kuramıyorum.
bir sen, bir ben, bir de bebek..
  • /
  • 2

içerik kuralları - iletişim