içinizi dökme defteri

  • /
  • 13
benim için 1 yıl boyunca bekleyen, olmaz dediğim halde benden ümidini kesmeyen, 8 ay boyunca hergün kendimi onun benim geleceğim olduğuna inandırdığım adam seni sevmiyorum, senden soğudum diyerek benden ayrıldı. bugün olmazsa yarın olacaktı dedi bir de. kaç yaşında insanlarız verdiğimiz emeğe yazık. saf saf hayaller kuruyordum ben de. başıma gelmez dediğim şey burnumun dibinde bitti. geçici bir heves uğruna 1 yıl 8 ay uğraşmaya değmezdi. artık içim bomboş. hiçbir yere sığamıyorum. dayanmak istemiyorum. yıkılmak istiyorum ama sınavım var her zaman olduğu gibi.
sadece yorgunum dostlar. ve sebebini anlatmaya başlasam 23 sene öncesinden başlamam gerekir...
yarım bırakmak adetim değildir. ama git gide daha tembel biri haline geliyorum. böyle yatmak, ne bileyim boş boş vakit öldürmek öyle güzel geliyor ki. asıl korkum kendime olan inancımı yitirmek. elimden geleni yapmıyorum, bahaneler üretiyorum. savsaklıyorum. kendime verdiğim küçük de olsa sözleri tutamazsam, kendime olan güvenimi kaybederim. kendime yapabileceğim en büyük kötülük bu olur. kafamdaki her gereksiz düşünceye şöyle güzel bir küfür savurup kafama koyduğum şeye odaklanmam lazım. geç olmadan.
başlıcam sizin 14 şubatınıza şimdi, her yeri doldurmuşsunuz kalamıyoz hiçbir yerde.
o kadar yalnız hissediyorum ki sözlük. ablamlar vardı. ikisi de aynı yıl evlendi. yanımdayken o kadar varlıklarını hissetmiyormusum megerse. gidince büyük boşluğa düştüm. bi kac yil kendime gelemedim. hala da büyümüş olduğumu kabul edemiyorum sanirim. aşırı hassas bir insanim. ama bunu ne yaparsam yapayim degistiremiyorum. benim kadar kirilgan biri daha var mıdır aşırı merak ediyorum. bunu nasıl aşabilirim. bilmiyorum. doğru düzgün arkadasim yok zaten. hayat cok bos. umudum da yok. hic bi sey için. güçlü kalamıyorum. artik hayal bile kuramiyorum. insanlar ertesi gün uyanınca nasıl bi motivasyonla nasıl bir enerjiyle güne basliyorlar merak ediyorum. degil gune başlamak; ben artik uyanmak bile istemiyorum.
sözlük başıma çok garip bir olay geldi buraya yazmak istedim bura benim iç dökme defterim ne kadar sizleri tanımasam görmesemde buraya yazınca anlamsız mutlu oluyorum neyse olaya gelelim ben bir entry girmiştim eski sevgilimli ilgili seni içimde öldürdüm tarzda unuttum tarzında 2 aydır görmediğim beni her yerden takipten çıkan kız mesaj attı bana burdaki enterym mi ss alıp attı çok garip hissettim sözün kısası yazdıklarınıza dikkat edin bazen okuyabiliyorlar :)))
şu içimdeki 'ben ona aidim' hissi hiç geçmiyor. kızsam da küssem de , yok saysam dahi geçmiyor. zorluyorum kendimi, ama pek bi şey değişmiyor. 1 gün kızgın oluyorum ertesi gün yine aynı uyanıyorum. ne yapicam ben böyle bilmiyorum.
olur olmadık şeylere sinirlenir oldum.
aslında olmadık da değil şimdi. ama tahammülüm o kadar azalmış ki bazen kendi kendimden beklenmeyecek tepkiler verebiliyorum. daha önceden daha sabırlı daha uysal bir insandım ben. şimdi bağıran çağıran, tersleyen birine dönüştüğümü hissediyorum. bu iş benim sadece enerjimi emmiyor. sadece enerjimi emerse uyurum geçer. ilk başladığım zamanlar öyleydi mesela. uyuyordum ve geçiyordu. artık geçmiyor. yaşama sevincim de tükeniyor gibi hissediyorum.

kendimi tutamıyorum. ters konuşuyorum. sonra eve geliyorum uyumak için. neden tersledim ki diye kendi kendimi yiyorum. uyuyamıyorum.

fazla iyi niyetliyim galiba bu dünya için ben. çünkü karşınızdaki insan kültürlü de olsa cahil de iyi niyetinizi son damlasına kadar sömürüyor. çok kötü ama ben artık acımasız insanları da anlıyorum.

yine de en azından evim var, param var, kiramı ödeyebiliyorum, nispeten sağlıklıyım diyorum.. sonra yine en azındanlara kalmışım diye yine üzülüyorum.

aslında her şeyi güzel yapmak istemiştim. yapacaktım. ama bu kadar zor olduğunu düşünmemiştim. yine de pes etmek çok uzak hala. zor da olsa her şeyi güzel yapacağım sözlük. ve umarım her şey güzel olduğunda bu zamanları unutmam. her şeyi güzel yapmaya çalışan birileri olursa etrafımda onlara yardım edebilirim.

bi de güçlü olmak istiyorum. çünkü güçlü olmayınca herkes üzerinize geliyor. ama güçlü durup direnince, olması gerekeni yapmakta diretince o ipe sapa gelmez beş para etmez adam yine küfür ediyor size. ama içinden ediyor. dışarıda ediyor. o sesi onun içine tıkıyorsunuz. işte o yüzden pes etmek yok.. +0.0000000000000000001 bile olmak uğruna uğraşmaya devam etmek gerek.
koskoca bir balon şiştikçe şişiyor...*
hayat hep bir geç kalmışlık hissi...

gecedir ve uykusuz bir melankoli seslenir, pişmanlıklar ve "ah keşke"lerle en derinden.

edebiyat hüzne bir şarkıdır. şiir; ufuğa doğrulan bir göz... sivas'ta yağan bir kar ya da akdeniz'de uzanan simsiyah bir dalgadır, bu hercümerç içinde boğumlanır bir yas sunan.

hayat; her yeni nefesle yeniden şekillenen ancak sonu hiç değişmez yazgımız bizim.


adı, soyadı
açılır parantez
doğduğu yıl, çizgi, öldüğü yıl, bitti
kapanır parantez." (b.necatigil)
  • /
  • 13

içerik kuralları - iletişim