iki isimli olmak

1.si türkçe, 2.si arapça. 1.yi kullanırım. tercih meselesidir efenim.
ya tek isim olup ama birleşik isimse ?
(bkz: bi de böyle düşün istedim)
iyi kafiyelendiyse asil durur
(bkz: hasan hüseyin) bu kişiyi tariflerken sadece birisini kullanırsanız karşıdaki muhtemelen kimi kastettiğinizi çıkaramıyor. bu isimler bitişik gibi sanki.
kimlikte yazan değil başka bir isim ile çağırılanlar için de aynı durum geçerlidir. çokça karışıklığa yol açar. insanlara kendini kimlikteki isminle tanıtırsın tanıdığın biri gelir ''sizin isminiz xxx değil miydi?'' diye sorar mesela. ya da resmi olmayan isminizi duymaya alışmışsınızdır, diğer isminizle çağırılınca yanlışlıkla insanları duymazdan gelebilirsiniz.
ilk erkek çocuksa isimlerinden bi tanesi dedesinin ismi olur.
ilk kız çocuksa isimlerinden bi tanesi nenesinin ismi olur.
seveni de var,sevmeyeni de. ben sevmeyenlerdenim.çünkü ilk ismimi kullanmıyordum ailem hiç o şekilde çağırmadı beni hala da öyledir. hatta o yüzden unutmuştum ve 12 yaşındayken acı bir şekilde hatırladım.o da şöyle ki babaannemin ölmesinden kısa bir süre sonra doğduğum için adını bana vermişler ama ne ailem ne de arkadaşlarım o ismi kullanmıyordu.sadece kimliğimde,resmi evraklarda yazıyor.

günlerden bir gün müdür yardımcısı beni odasına çağırdı -kel olmayan ama sinirlilik güncellemesi olan cinsten- şimdi nedenini hatırlamıyorum ama bir durum vardı kontrol edilmesi gereken onun için adımı sordu listeden bakacak. söyledim adımı ama adamın kaşlar bir çatıldı.ben de anlam veremiyorum noluyor. adam heralde lan bu kız kaçak mı okuyor burda neden ismi yok falan diye düşünüyor o ara :p benimse aklıma zerre gelmiyor bir şey saf saf dikiliyorum. derken müdür yardımcısı adımı tekrar soruyor teyit ediyor bakıyor falan ama sinirleniyor da bir yandan neyse en sonunda bende jeton düştü big bang meydana geldi ve ürkekçe şeyy deyip ismin bütün halini söyledim ama müdür yardımcısının bir bakışı var hala gözümün önünde. el değmememiş bir sinirle harmanlanmış, lan bu ne çeşit bir gerizekalı acaba sorusuyla bezenmiş benim kalbi en az 100'de attıran bir bakıştı.

işte o günden sonra bana sormadan keyfinin kahyasıyla kararlaştırıp ilk ismimi kullanan insanların sayısının artmasıyla da isme alışmış oldum.tabi dönüp bakmadığım zamanlar da olmadı değil ilk başlarda ama hala daha ısınamadım kerataya
isimlerinizin size hissettirdikleri duygularda farklı oluyor. her zaman kullandığım ilk adım bana çok samimi ve dostane gelirken, hayatım boyunca sadece öğretmenlerimin ve beni tanımayanların kullandığı ikinci adım ise kulağıma son derece resmi ve mesafeli geliyor. haliyle ikinciyi kullanırsanız size daha mesafeli davranmak elimde olan bir durum da olmuyor...
iki isimlileri görünce yalnızlık hissetmiyor değilim. düşünsenize metpamid nere, 1metpamid 2ulcuran nere.. ikinci daha samimi daha tok geliyor. gerçekte de tek isimliyim.
  • /
  • 4

içerik kuralları - iletişim