Aşti'de tek başına biryerlere giderken öğreniyor insan bunu. Artık teksin her şeyi tek başına yapıyorsun.
14 yasinda beni yurda yerlestirdikten sonra arabayla giden aileme arkalarindan el salladigim zamandir benim icin. Simdi bakinca belki yeterince buyumemistim ama o gun artik cocuk olmadigimin farkina varmistim, her seyin cok farkli olacagi ortaydi. Ne dersen de evden bir kere cikip gittim iste..
Kişinin üniversiteyi bitirip memleketine döndüğünde, o tatil olsun memlekete gideyim özlemini kaybettiğini, işine karışılmasına katlanamadığını, planlarını kafasına göre yapmaKtan hoşlandığını ve babadan para isterken çekinmeye utanmaya başladığını fark ettiği andır.
artık herkesin bireysel takıldığını anladığım an. ya da profesyonel arkadaşlık olarak tabir edebileceğim arkadaşlıkları gördüğüm an. biz hem sürü halinde takılırdık hem de sürümüzün çıkarlarını düşünüp en iyisini seçerdik. büyüdük ki herkes ormanın kralı rolünü kapmış. krallar kapışıyor. görünce dedim ki: büyüdük alış. mode on dayıııı*
Hayatının kazığını yedikten sonra hiçbir şey olmamış gibi hayatına devam ettikten sonra
Ailenden ayrılıp üniversiteyi okuyacağın şehre yalnız başına adım atarak büyünür arkadaşlar