insanların yaptığı en büyük ahmaklık

fikirlere değil şahıslara önem verilmesi. (ideolojik ya da teolojik)

tanım: insanın fizyolojik ya da ruhi olarak yapmış olduğu hatalar.
“tıp yazmak” entrysi girilmeden önce hemen yazayım ben;

“yapacakları veya yaptıkları bu kutsal, sadece kendilerinin yapabileceği ve inanan için sevap inanmayan için vicdanı rahatlamayı beraberinden getiren mesleği eşşeğin rectum’una sokup çıkarmak.”
aldatanın bir daha aldatmayacağını düşünmek.
şiddet uygulayanın bir daha uygulamayacağını düşünmek.
yalan söyleyenin bir daha söylemeyeceğini düşünmek.
defalarca kez deneyip olmayacağını bile bile yine oldurmaya, yürütmeye çalışmak*.
kendinden çok başkalarını sevmek.
kendine güvenmemek, kendisine güvenenlerin güvenini sarsmak.. daha çok var da nedense şimdi bu konularda aklıma geldi*.
her insanın ki farklıdır.
benimki aşık olmak
bir daha asla bu hataya düşmeyeceğim. *
her konuda fikir sahibi olmak.
insanları fazla ciddiye almak
affetmek olabilir.

belki yargılayanlar olacak ama öyle. bir yerde duydum mu okudum mu hatırlamıyorum. şöyle bir diyalogdu:

- beni affet.
+ affetmem. şimdi seni affedersem tekrar yaparsın çünkü bu yaptığının bir cezası olmaz. bir kaybı olmaz. ama şimdi ben gidersem, benden sonrakine aynı şeyi tekrar yapmamak için çabalarsın. hoşçakal.

gibi bir şeydi. ben de süsledim azıcık.

içerik kuralları - iletişim