islama kavuşanlar

kavuşma yakın bir zamanda olmuşsa sahabe kokusu gelir kendilerinden. iman ederler ve "şimdi ne yapmalıyım?" diye harekete geçerler,harekete geçirirler. onları görmek bile ölü toprağını üstümüzden atmak için bir sebeptir. nasıl bir nimetin içinde olduğumuzu hatırlatır. varlığın, yokluktan daha büyük bir imtihan olduğunu hatırlatır. daha kavuşamamıș, en azından kavuşma ihtimaline erişememiș binlerce insan olduğunu akla getirir. daha büyük bir aşkla hizmete koyulur insan.
ayrıca şayet islamiyet hak din ise müslüman bir ailede doğmamanın iddia edildiği gibi haksızlık olmadığını da gösterir. elbette dezavantajları da var ama ailenin gelenekleri din diye dayatmaması, her insanın yaşadığı sorgulama dönemini baskı duymadan veya daha az baskı altında geçirme(ki baskı ister istemez nefreti getiriyor) , dini fuzuli yorumlar olmadan ilk kaynaktan öğrenme imkanı, diğer müslümanlara normalleşen birçok mucizeyi onların belki de ilk defa fark ediyor olması(ki bu durum kuranın yarısının özeti gibidir, tebareke suresinde kafanı kaldır göğe bak, çevir çevir tekrar bak der) gibi imkanlara da sahip oluyorlar. en büyük artısı da ümmetin sloganı haline gelen "iman ettim ve yattım" yerine "iman ettim ve yaptım" mottosuna sahip olmalarıdır büyük çoğunluğunun.

içerik kuralları - iletişim