kendi çocukluğuna vereceğin öğüt

yemekleri iyi çiğne rahat öğüt
bir konuda kendi fikrin olsun.
büyüme !
bu belki fizyolojik olarak mümkün değil ama içindeki çocuk hep aynı yaşta kalsın; içindeki en güzel ‘çocukluk’ duygusunu “olgunlaşman gerek” zırvalarıyla söndürme.
çocukluğum şu halime bir öğüt versin dediğim başlık
sana vereyim bir öğüt ; kendi ununu kendin öğüt.
vermeyeceğim öğüttür. bu zamana kadar sadece 2 defa pişman oldum. geçmişe gidebilsem o pişmanlıklarımı da engellemezdim. şu an olduğum kişiyi yaşadıklarıma borçluyum ve kendimden memnunum.
gezebildiğin kadar gez, kendine güven ama çevrene güvenme.
sana zararı dokunan insanları hayatından çıkarmakta gecikme. yıllar sonra acısını katlanarak yaşamak zorunda kalırsın yoksa.

daha çok oyun oyna, daha çok gül. biliyorum bir an önce büyümek istiyorsun, hatta çocuk oluşundan utanıyor ve büyüklerin giydiği gibi gömlek pantolon kıyafetlere özeniyorsun. inan bana kimse kaydıraktan kayan ya da salıncakta sallanan bir çocuğa gülmez. hatta bisiklet sürmeyi bilmeyen bir çocuğa da gülmezler. ama büyüyünce gülerler, niye çocukken öğrenmedin diye.

bir de nolursun zaman zaman günlük tarzı yazılar yaz. sonra büyüyünce geçmişte neler hissettiğini hatırlayıp hissetmek istiyorsun ama bir hatıra bulamayınca öylece kopuk kalıyor.
yüzünden gülümseme eksik olmasın. dinlenmek ve pes etmek arasındaki farkı bil. büyümek istenilecek kadar mükemmel bir şey değil, tadını çıkar. dizlerini kanasa da vazgeçme hayallerinden, yolun çok güzel hep yürü bu yolda. sevmeyi bırakma altın kız
  • /
  • 3

içerik kuralları - iletişim