yaşama amacını kaybetmesidir, pek çok kez kendini ben ne yapıyorum diyerek sorgularken bulur.
a.sevgisizlik
B.hazira alisma
C.maymun istahlilik
D.bencillik
E.hepsi

Edit:aklima geldikce ekleyecegim.
bireyselliğin doğurduğu bencillik

Bencilliğin doğurduğu doyumsuzluk

Doyumsuzluk sonucu gelişen mutsuzluk

Mutsuzluğunu toplumdan kaçarak çözme gayreti

Bu gayretin oluşturduğu bireysellik
kronik mutsuzluk

kronik yorgunluk

seksi hayatında nereye ve ne şartlarda koyacağını bilememesi

evrimsel instinctive davranışlarını nasıl yönlendireceğini ve bilinç düzeyine çıkaracağını bilememesi.
Gittikçe basitleşen maneviyatı azalan insan ilişkileri ve buna bağlı olarak içi boşaltılan "kardeş,arkadaş,sevgili" kavramları
hayattaki amacını yalnızca mutlu olmak olarak görmek bana sorarsanız. bu yüzden de mutlu olabilmek için her yolu denemek ve herkesin kendisinden daha mutlu olduğuna inanmak, haliyle kendisini zaman zaman olmadığı halde mutlu göstermek. acıların bize kattıklarını unutmak, acı verme ihtimali olan her şeyden kaçmak ve bütün bunları düşünürken acıların mutluluk kat sayısını aşağıya çektiğini görmemek; yani ne kadar çok acı çekersen, küçük şeylerle mutlu olma ihtimalin artacak. hep "tam bir mutluluk" halinı ararken zevk alınacak küçük ayrıntıları kaçırmak. aslında hayat boyunca tam olarak dört dörtlük mutlu olmak çok ütopik sanıyorum, çünkü her şeyin, bütün mutlulukların bedeli var.