mukaddime'deki yerçekimi bahsi

mukaddime önsöz demektir sanırım burdan bahis ibni haldun'un kitabı*

14.yy eserinde bir nesnenin dünyaya düşmesini yerçekimine dolayısıyla newton'un kült haline gelmiş klişesine yormak en hafif tabiri ile cehalettir.

zira bu tip islam ile beyinlerini köreltmiş 14.yy din adamlarının hayali tahayyülü en fazla kur an kadardır.kur an ise bu konuda düz dünya temelli evreni benimser ve kur anda bahsi geçmek üzere göğün bile dünyaya düşebileceğini sanan biri tarafından yazılmıştır.bu bağlamda eserde yerçekimi değil olsa olsa havaya bıraktığın şey yere düşer minvalinde bir gözlem aktarılmıştır ki bu haliyle ağıt olan şeyin yere düşeceğini bebekler bile bilir hem bu insanlar dünyayı evrenin merkezi sanıyordu.

“görmüyor musun ki, allah bütün yerdekileri ve emri uyarınca denizde akıp gitmekte olan gemileri sizin hizmetinize vermiştir. izni olmaksızın yerin üzerine düşmesin diye göğü o tutuyor. şüphesiz ki allah, insanlara karşı çok esirgeyici, çok merhametlidir.”
(hacc/65)

içerik kuralları - iletişim