normal görünüp inceden depresif olan sözler

insanın kendini teselli etmeye çalıştığı zamanlarda savunma mekanizması olarak kullandığı sözler bu kategoride yer alır. zira ruhun kurtarılması kimi zaman bu sözlere bağlıdır.

insanın kendini henüz bitmediğine, bir ihtimalin daha olduğuna inandırmasına bağlıdır ruhun sağlıklı kalması.

fakat bir yazarın da söylediği gibi 'bu dik duruş bana hep biraz kırılgan gelmiştir.'

işte o sözlerden bazıları:

oldukça sıradan, bir o kadar depresif:

'' napalım...olsun, bu defa da öyle olsun.''

bazen insanı fatalist olmaya iter:

''kaderde yokmuş, elden ne gelir?''

telefonda konuşurken sıkça kullanılır:

'' ben bir şekilde hallederim, dert etme.''

bazen laf arasında söylenmiş bir tanıdık sözüdür:

'' başkalarının sevgisiyle yaşamadın ya bugüne kadar, bundan sonra olmasa da olur, boş ver sen onu.''

'' kendisi kaybeder.''

bu da en popüleri:

'' üzülmedim tabii ki, bunda üzülecek ne var?''
bir savunma mekanizması olarak inkarın sonucu söylenen sözlerdir.
-umrumda değil
-banane canım .. gibi
modunuza göre yorumlayabileceğiniz sözlerdir.
“ölüm yok ya sonunda geçer.”
umursamiyor gibi görünüp hala hakkında konuşmadan duramadigimda "geçti artık"
hepimiz geberip gidicez şu hastanede onlarda kurtulacak bizde.

içerik kuralları - iletişim