Özellikle yorgun olduğum günlerde ilaç gibi gelen aktivite. Eve geldiğim duraktan bir durak önce kendi kendime uyanma gibi bir yeteneğim var. Yalnızca bir kere ineceğim durağı kaçırdım o gün de ölü gibiydim, dahiliye sınavı sonrasıydı. Umarım kendime bu kadar mühim bir konuda nazar degdirmem(*)
12 saatlik otobüs yolculuğunda 5 dakika gözümü kırpamam ama 10 dakikalık dolmuşta ayakta bile uyuyakalabiliyorum.bunun mantıklı açıklamasını daha kendime yapabilmiş değilim
arafta kalmışlık hissidir. dinlendirmez, yanlızca zamanın geçmesini sağlar. tabi eskisi gibi 403 ler falan kalmadı şimdi 2+1 otobüsler var çok şükür
o tatlı sarsıntıda hele bir de cam kenarında oturuyorsanız kapüşonu çektikten sonra cama kafanızı yaslayıp hafif hafif gelen camın soğuğu ve kafanızın titremesi ile uyumak kös kös oturmaktan cazip gelir.
ani bir viraj ya da bir çukurla sıçrarsınız yerinizden. endişeli gözlerle bakarken koltuğa ne kadar yayıldığınızı fark etmenizi engelleyebilecek kadar bir boyun ağrısı... artık o uyku yanınıza eskisi kadar kolay gelmez de, yerinizden sıçrayınca hepten açılmıştır gözleriniz bir kere. o boyun ağrısı da otobüsten indikten sonrasının bile tadını kaçırmaya yeter.

siz siz olun uzun yol otobüslerinde uyumadan önce iki defa düşünün. (bkz:içim geçmiş)
halk otobüsünden bahsediyorsak hayatımda bir kere bile yapmadığım şeydir çünkü inceğim yeri kaçırırım ben kesin
Şehirler arası Otobüslerde dinlendirici ve keyifli olabiliyor özellikle tam sabahın 6'sında mavi - siyah gökyüzüne uyanınca. Belediye otobüsünde çok aşırı yorgunsam kafa bi sağa gidiyor, gözüm açılıyor. İnsanları görüp geri kapanıyor, sonra sola sallanıyor kafam, bir daha uyan 5 dk sonra. Yandakine çarpmayayım diye telaş hissediyorum. 5 dk periyotlarla uyu uyan sağa sola selam ver gibi oluyor benim için. Ama fena da olmuyor ha yine dinlendiriyor biraz.