Bazen birinden en çok duymak istediğiniz kelimedir. Tabiki hiçbir zaman duyamazsınız. Ama bir umut işte
her duyduğumuzda da inanmamak gerekliymiş. gördüm ki bazı insanların diline pelesenk olmuş .
Aylardır özlüyordum, ama artık yeni sayfa açmaya hazırım gibi sevgili sözlük.
Artık şu sıralar özledim diyebileceğim bir an,kişi ya da yaşanmışlık yok.ya her şeyi yok saymışım ya da özlemekten usanmışım. Yok ya önüme bakmayı öğrenmişim ben.
En son ne zaman 5 kat yukarı "Anneeeeee suuuu"  diye bağırdım onu hatırlayamadım bir elimin parmaklarını geçmedi herhalde şimdi olsa bunu daha çok yapmak isterdim.

Ne zaman düşünce öyle hareketsiz kaldım bir an şapşal bakışlar ardından bana koşan biri gördüğünde bastım feryadı onu da hatırlamıyorum...

Ya da annenim eteğini çekiştirirdim mi, canım bir şey çektiğinde de kısık sesle anne bunu alabilir miyim der miydim?Top oynadım kaleye hep ben geçtim. Denizde adeta bir balık gibiydim soluklanmak nedir bilmeden eğlendim.

Salça ekmeğe ne demeli üstüne NaCI sepilmiş hem de.

Ya da oyun tatlı geldi de ben tokum dedim çok açtım aslında.

Tipi kar yağdı da camdan izledim lütfen anne ineyim dedim uykum gözlerimden akıyordu oysa

Sırt çantami hiç kapı kenarına bırakıp aşağı indim mi? Yoksa zambak denen iğrenç testlere mi boğulmuştum.
Özledim içimi dökmeyi, çok özledim. İçim nasıl da dolu. Rehberimi açıp baştan sona gittim. "Bi 5 dk konuşabilir miyiz, kötüyüm" diyeceğim kimsem yokmuş. Rehber bitti ben de bittim. Bu ruh halindeyken beni farkedin, kötüyüm diyemem ki, gücüm yok. Zaten şımarıklığın da alemi yok, herkesin işi gücü var. Neyse ben çok özledim.
Özledim çok özledim ama bunu sana söylemeyeceğim çünkü vefasızların ve bencillerin yası tutulmaz