(bkz:mal ama iyi cocuk)
Ya ben aslınca çok iyi bi insanım tanısanız çok seversiniz ama internette çok kötu birine dönüşüyorum beni bilenler favladı bile :(
iyiligi bulmak icin o insanin ne kadar ozune inmemiz gerekiyor
Mesela kötü biri var, ömrü boyunca kötülük puştluk çakallık peşinde koşuyor. Bir gün -sadece bir günlüğüne- bir iyilik yapıp ömrüne kötülükle devam ediyor. O kişi artık özünde iyi bir kişidir. Herkes onun aslında çok iyi birisi olduğunu düşünür.
Bir de iyi birisi var. Hep iyi hep saygılı. Bir gün kazara/bir anlık öfkeyle bir kötülük yapıp sonra iyilikle devam ediyor. O kişi var ya nası bi şerefsiz nası bi yavşak olarak anılır kim bilir. En ufak olayda "ama bu kötülüğü yapmıştı" denir.
İnsanlar iyi kişinin iyiliğini sıradan bir şey gibi görürken kötünün iyiliği bir lütuftur.
Ve sıradan şeyler unutulur, lütuflar daima hatırlanır.
Bir de iyi birisi var. Hep iyi hep saygılı. Bir gün kazara/bir anlık öfkeyle bir kötülük yapıp sonra iyilikle devam ediyor. O kişi var ya nası bi şerefsiz nası bi yavşak olarak anılır kim bilir. En ufak olayda "ama bu kötülüğü yapmıştı" denir.
İnsanlar iyi kişinin iyiliğini sıradan bir şey gibi görürken kötünün iyiliği bir lütuftur.
Ve sıradan şeyler unutulur, lütuflar daima hatırlanır.
(bkz:ama benim kalbim temiz)
Özünde iyi olmak bir affedilme itemi olmamalı bence.
İyilik yapmadıkça ya da kötülük yaptıkça anlamsız bir özelliktir.
İyilik yapmadıkça ya da kötülük yaptıkça anlamsız bir özelliktir.
Böyle davrandığına bakma ya özünde iyi insandır derler hep. İç sesin hı hıı kesin öyledir diyerek devreye girer.
Yok öyle bir dünya. Normalde iyi olmayan özünde nasıl iyi olsun ? Bir insan iyiyse iyidir . Kötü olanın özü iyi olsa ne yazar ?
derinlerde sakladiklari o iyilikleri(!) nedense her zaman işleri düştüğü zaman ortaya çıkarırlar
Manasız bir laf. O özünde iyi insanları sıkıp özünü çıkarasım geliyor genelde.(*)