platoniğe hislerini söylemek

kesinlikle ve kesinlikle yapılması gereken şeydir , söylenmediği takdirde hep kafaya şu soru takılır ; söyleseydim her şey daha farklı olur muydu acaba ?
her zaman tüm duyguların açık olması tarafında olarak söylemem gerekir ki ;yapmışlığım ve üzülmüşlüğüm mevcut
duruma göre değişmekle beraber eğer arada afaki mesafeler yoksa mutlaka söylenmesi gereken durumdur. ne olacak yani?ucunda ölüm mü var allahaşkına?! olası durumlarda yıllarca neden söylemedim ki diye içinizi kemirir durur, sadece zaman kaybıdır. genelde erkeklerde olduğunu düşündüğüm ve gözlemlediğim kadarıyla 'reddedilme korkusu' sebebiyle gerçekleşmez. hiç kimse vazgeçilmez değildir eşiniz olsa bile netekim kimse evlenirken ölene kadar diye yemin etmiyor edenlerden binlerce boşanan insan var hal böyleyken sizi istemiyorsa yolunuza devam edersiniz, söyleyin gitsin istemiyorsa istemiyordur. ilk redddedilişte belki kalbiniz kırılabilir ama herkesin içinde bir güzellik vardır, çok klişe ama mesele onu görebilmekte. kimse tamamen beyaz ya da siyah değil.zorla da güzellik olmadığına göre saygı duyar geçersiniz. bi de gereksiz nazcı niyazcılar var gerçekten isteseydi ısrar ederdiciler onlara sözüm zaten söylemesi zor bi şeyi söylemiş ret cevabı almış ikinciye söylemek çok daha zor saygı duymus istemiyorsa istemiyordur demiş de olabilir. toplumun bize daytattığı insan ilişkileri kalıplarından sıyrılmamız dileğiyle..
şimdiye kadar platonik olup da açılan açılınca da karşılık alan, mutlu olan biri olmuş mudur şahsen ben duymadım. adı üstünde platonik. kendi kendine seviyosun, acını çekiyosun sonra hiç bi şey olmamış gibi bitiriyosun.karşı tarafta da bi şeyler yoksa yapılması gereksiz bence
söyledikten sonra herşey daha da boka sarıyor bence hiç gerek yok içinizde patlasın
  • /
  • 2

içerik kuralları - iletişim