şekerli çay içmek

toplum içerisinde bir linç sebebi. sigara içenleri anlamamış biri olarak sigaralarına asla laf etmezken toplum içerisinde ağız tadıyla şekerli bir çay içemiyorum arkadaş. mahalle baskısı altında eziliyorum. çay aldığım ortamlarda önce sağıma sonra soluma sonra tekrar sağıma bakıp şekerimi gizlice atıyorum. hemen orada karıştırarak delil sayılabilecek kaşığı da yok ediyorum. bu ülkede şekerli çay içme özgürlüğü neden yok arkadaşım?
vazgeçemeyeceğimi düşündüğüm alışkanlığım. gerekirse çayı bırakırım ama şekeri değil.
ingilizler gibi süt koymakdan cok daha mantikli bence
şekersiz çay içmek ise övünç sebebidir.
çayın tadını alamadığın durum.
hastalanınca , vücut direncim düşünce gerçekleştirdiğim eylem. normal zamanda şerbet gibi geliyor .
şekersiz çay içmeye -diyet, sağlık yahut sadece ağız tadı gerekçesiyle- alışmış insanlar tarafından mobbing uygulanan insanların eylemidir. tahminimce bu mahalle baskısının nedeni, genel manada büyük başarıları olmayan insanlardan müteşekkil bir ülke olduğumuzdan, şekersiz çay içenlerin kendilerini -çoğunluktan farklı oldukları için - başarılı addetmesi.

(bkz: tespit yapacağım diye bokunu çıkarmak) swh
şekersiz çay içmekten çok da farklı olmayan durumdur önce çayın yanında 3 kek 5 poğaça yememeyi öğrenseydik daha faydalı olurdu elindeki çikolatayı yavaşça yere bırak evlat
ayrıca şekerli çay içenler sofrada şeker ve çay kaşığı olmamasına alışmak durumunda kalırlar
oo bölünüyoruz yine. bir katkı da benden. çayı şekersiz içenler adam değildir.
(bkz: adam mıdır hocam)
  • /
  • 2

içerik kuralları - iletişim