sınıfta kalmak

şimdilik +0 inşallah böyle devam eder. bu seneden değil de klinikten çekiniyorum biraz
ilk defa bu sene başıma geldi sene başlayınca ne yapacagım hiç bilmiyorum belki daha iyi olmuştur demek geliyor içimden ama teselli işte bide klinikte de kalırsam ne olacak diye sıkıntıya girmeye şimdiden başladım
önümüzdeki sene planlarım arasında olan
allah uzak eylesin dediğim özellikle şiraze kaydırıcı durum
tamam mı devam mı sorusunu akla getirir. dünyanın sonu olan şey değildir. özellikle tıp okuyan herkesin başına çeşitli nedenlerle gelebileceğini düşündüğüm durumdur. belki de güzel teselli ailenizin '' canın sağ olsun, önemli olan senin sağlığın'' diyebilmesi ve size destek olmasıdır. en çok üzen şeyin ''arkadaşlardan kopup alt dönem olarak kalma pozisyonu'' olması muhtemeldir. unutulmamalı ki herkes kendi koşuşturmasında olacaktır. önemli olan nokta bu durumu bir fırsata dönüştürüp ikinci kez konuları görüyor olmanın avantajıyla stajlara daha donanımlı hazırlanabilmektir. hayattan kopup insanlardan soyutlanmanın kimseye faydası yoktur bu nedenle umutla ve ümitle yola devam etmeyi seçmek en mantıklı harekettir. eğer hiç olmuyorsa da fakülteden ayrılma vaktinin sinyalidir.
dönem ikiyi ikinci kez okudum. ilk yılımda atmış üstü bi ortalamayla sınıfta kaldım, finalden baraj yediğim için. öyle böyle bi şekilde atmış yapmışım ortalamayı ama pek bir şey bilmiyormuşum. bazen insanın ufkunu açan bir şeye dönüşebiliyor. üzülmeyin
+1'le ben de varım.umarım birde kalır
sınıfta değil de dersten kalmak olsa bu kadar ağır olmayacağını düşündüğüm olay/olgu. her şeye en başından başlamak can sıkıcı olsa gerek. hele ki dönem 1'seniz.
1 ders yüzünden 1 sene bekledim. yazık günah hic acıma yok bu hocalarda.
bugün itibariyle +2 yaptığım eylem
  • /
  • 3

içerik kuralları - iletişim