sen tanrı ile konuşursan dindarsındır, tanrı seninle konuşursa delisindir demişti doktor house...(ya da benzer bir cümle)

şimdi kimin kiminle konuştuğu önemli..
Ama o seninle konuşmaZ, çünkü ona insanî özellikler vermeyin. Konuşmak insanî bir özelliktir. Peki dinlemek insanî özellik değil miydi ? ....
allah insan ile konuşmaz olur mu ???

o kadar ayet konuşmak değilde nedir?



o öyle allah'tır ki görmek için göze ihtiyacı yoktur.

o öyle allah'tır ki konuşmak için dile ihtiyacı yoktur.

o öyle allah'tır ki duymak için kulağa ihtiyacı yoktur.



ayrıca mesela bir ineğin konuşması ayrıdır, insanın ki ayrı, bitkinin ki ayrı.

bizim düştüğümüz hata allah'ı kendimiz gibi düşünmek oluyor.



ihlas suresi 2. ayet; o samettir. hiçbir şeye muhtaç değil, her şey ona muhtaçtır.



namaz sonrası tesbihatta 'subhanallah' deriz; yani allah'ım sen her çeşit eksiklikten uzaksın.

kişinin bu inancında yanlışlık olunca sorun çıkıyor batıl dinlerin inananlarına benziyor, şirke düşüyor.



ayrıca kuran okumak, dua etmek rab ile konuşmaktır.
İçini ferahtatır insanın, dilin döndüğü kadar anlatırsın derdini, dönmediği zaman da kalbinde her gizleneni de bildiğini bilmek yeter sana. Bizi her an gördüğü ve işittiği için aslında devamlı iletişim halindeyiz. Tesadüf değildir hiçbirşey, Allah'ın sana sunduğu seçenekler içinden seçimler yaparsın ve karşına hiç tahmin etmediğin insanlar çıkar, hiç tahmin etmediğin olaylar yaşarsın bazen. Yaşadığımız her an aslında o da bizimle konuşuyordur, çünkü yazgımızla bizi eğitir, cezalandırır, ödüllendirir, sınar... şu koskoca karmakarışık evrene ne yaparsan yap diyerek göndermemiştir sonuçta, vahiyle insana rehberler yollamıştır. Bunca nimeti inkar edene dahi ikram ettiğini görmek bizi ne kadar sevdiğini anlamaya yeter diye düşünüyorum. elhamdülillah yaratanla irtibatlı olmak : dua büyük bir nimettir, güçtür.
sıkça yaptığımdır. zira bazı anlarda yaradandan başka kimsesi olmadığını idrak ediyor insan. veya ondan başkasına içinde bulunduğu hali tam anlamıyla anlatmaya muvaffak olamayacağını.
Ben duayı bile "sen biliyorsun " diye ediyorum, içimizden geçen herşeyi onunla konuşmuyor muyuz dedirten hede
bir yerde okumuştum çocuklara anaokulunda tanrıya bir şey yaz diye bir ödev verilmişti. çocuklardan birisi

" sevgili tanrı neden insanları sürekli öldürüp yerine yenilerini getirmek yerine elindekilerle yetinmiyorsun?" çok hoşuma gitmişti. çocuk aklı işte .
Çok yapmadığımdır. Bundan dolayı da üzgünüm eskiden benim için neredeyse bir dosttu inandığım yaratıcı huzuru onda bulurdum maalesef ki bu konuda eskisi gibi iyi değilim ancak son zamanlarda yol katettiğimi düşünüyorum.