tıbbı bırakmak

her tıp öğrencisinin ara ara aklına gelen rahatlatıcı düşünce

-knka 0 çekmişsin pratikten
-olm ben zaten bırakcam tıpı ya ehehe
genelde mezun olduktan sonra yapılır. bu da ayrı bir kafadır. (bkz: tıp fakültesinden nadiren doktor çıkar)
her sinav donemi olan durum. basami alip gidecegim buralardan
benim kafamda her an olan ama yapmayacağım.
3. sınıftan sonra gerçek planım ortaya çıkabilir ancak hayalim tıptan sonra sinema televizyon okumak

hatta olmadı sosyoloji okumak.
hiç bir zaman aklıma gelmedi ama cesaret isteyen bir durum.
5 sene okumuş ve dönem birincisi olan ortalaması 90 üstü olan bir bayan arkadaşın, intorn olacağı sene hiç başlamayıp tıbbı bıraktığına şahit oldum sebebini hala merak ediyorum.
beşinci sınıfa kadar her sene düşündüğüm olay şimdi ise tıp okuduğum için
şükrediyorum
zaman zaman ben de düşünüyorum. çünkü iç mimar olup insanların evini döşemek, duvar boyalarının rengini seçmek, şuraya da bir şamdan koyalım diyerek bir de üstüne para alacak mesleğim olsun isterdim.
sınav zamanları ne zorum vardı da tıp seçtim diye düşünmekten kendimi alıkoyamıyorum bazen ancak zaman ilerledikçe bu düşünceler duman olup havaya karışıyor.
bir gün eğer deli cesaretim gelirse yapacağım eylem.
bence bu anlık karar değil de gerçek anlamda bu işin ne olduğunu anladıktan sonra verilir. bazılarımız yapı gereği başkası için uykusuz kalmak istemez,hep hasta insanlarla ilgilenmek istemez, her daim en ufak hastalık bile olsa ailelerin yaşadığı o gerginliği yönetmek o ortamda o kaosta bulunmak istemez. ya da okul okul ev ev gezip eğitim vermez. insan anatomisini sevmeyebilir, yıllarca okumak istemeyebilir. bunlar hep mantıklı nedenler. nedeniniz buysa haklısınız düşünün derim ama sınav için final için düşünmeyin bırakmayı fln mezun olunuyor bir şekilde ve hepsini unutuyorsunuz.

içerik kuralları - iletişim