tıbbiyeli itiraf

412 Entry Daha
çok zor bi dönemden geçiyorum. hiçkimseden yardım almıyorum. bazen o kadar canım yanıyor ki,ağlama analjezik diyorum. ağlamıyorum da. ama olduğum yerde yaşlar gözümden süzülmeye başlıyor. annemi arayıp hıçkıra hıçkıra anlatacak şeyler oluyor ama aramıyorum. hayat öyle bi darbe vuruyor bu sefer,tam nefes aldım sanıyorum içime biber gazı çekmiş gibi kıvranıyorum. bunları buraya yazıyorum, belki yazdıktan sonra geri silerim bilmiyorum çünkü bunu okuyanlar için bu yazdıklarımın bir önemi yok.tüm kapılarımı kapattım artık.kimseden medet umulmayacağını, iyilik beklenmeyeceğini hatta silgi bile istenmeyeceğim öğrendim.içime inceden bir sızı düşercesine yaşıyorum şu günlerde.gözyaşım mürekkebi dağıtmışçasına ağır müebbet almış ama ağır misafir gibi davranan bir imtihanım var.misafire ikram olarak şükür sunuyorum;gül suyu yok muydu, yoksa gülsen de olurdu diyor. gülüyorum, herkes her şey geçti sanıyor.sonra bir düğüm,susuyorum..
546 Entry Daha

içerik kuralları - iletişim