tıbbiyeli itiraf

  • /
  • 105
2 haftadır geceleri kafamı yastığa koyduğum anda gelen düşüncelerden dolayı uyuyamıyorum. sürekli bir şeylerin muhasebesini yapıp yaşanan gerginliği tekrar iliklerime kadar hissedip sabahına da kabuslarla uyanmaktan günlerim heba olmuş halde. bununla nasıl başa çıkacağımı da bilemiyorum bu izolasyon sürecinde. umarım düzgün bir psikoloji ile güzel günlere kavuşuruz cümleten.
birini kaybetmek istiyorsanız onu çok sevin yeter.
kendime moral vermeye çalışmaktan her şey çok güzel olacak demekten yoruldum. bu polyannacılığı daha ne kadar devam ettirebileceğimi de bilmiyorum. pozitif düşün pozitif olsun demekten de yoruldum.. sonra birden, hastanelerde canla başla çalışan meslektaşlarım aklıma gelir. acı çeken ölen hastalar gelir. yakınları gelir aklıma. seninki de dert mi? allah can sağlığı versin der beynimi susturmaya çalışırım. sanırım becerebildiğim tek şey şükretmek.
hayatım boyunca gösterdiğim tüm akademik başarıların, kendimi insanlara ifade edecek başka hiçbir yol olmaması nedeniyle ortaya çıktığını anladığım an değişime bir tık daha yaklaşmış oldum.
8888 km uzaklıktaki sevdamın sebebi değil ama aşkım öldü.son yıllarda hayatımsebepsizleşti.ideallerim çoktan öldürülmüştü.küçükken girmek istediğim harbiye çoktan bitirilmişti o yaşa geldiğimde.tıbbiyeli olmaksa beni tatmin etmemekte ülke şartları ve durumları gereği.bunlar itiraf değil.

asıl itiraf bir zamanlar dünyayı değiştirebileceğine inanan 16 yaşındaki çocuk ölüyor her geçen gün.adana-mersin treninde sevdiği kadının ellerini tutamayan son vedası ihaneti öfkesi olan çocuk,acılarından güç alan çocuk artık farkında ki doktrinleri çürümüş,idealleri pespaye,aşkı kirlenmiş,vatanı yozlaşmış,sevdikleri riyakarlaşmış ve bu çocuk şu dünyada en nefret ettiği durumda...

kısacası uyuşuyor.
4 yil once basligi acip ilk entry girdigimda dhy kurasini heyecan ile bekleyen, hayaller ve umutlarla dolu yeni mezun bi pratisyendim..4 yil aradan sonra nedensiz bi sekilde boyle bi sozlugun oldugu aklima geldi..ve simdi degil 4 yil yaslanmis , sanki 20 yillik bi yorgunluk, sifir umut ile tekrar entry yaziyorumm.hersey bombog bi hayat ile
neden bilmiyorum ama biriyle konuşmaya ihtiyacım var. eğer formatı s*kmeyeceksem birilerinin derdini paylaşabilir ya da kendimi anlatabilirim isteyen olursa. saygılar herkese
"her bahar öncesinde
kardelene dönüşmeyi
kopmayı koparılmayı anlat

karanlıkla dans etmeyi
sonra ölmeye yatmayı
kahpe dünyayı anlat"

bu şarkıyı dinlerken lisede, hep aklıma sen gelirdin. dinlesen hayatta sevmezsin, sen sadece ilahi seversin biliyorum. bazen dinlerken ağlardım bu şarkıyı çünkü biliyordum hiçbir zaman istediğin gibi bir hayat yaşayamadın. yanlış seçimlerin oldu. yanına gelenleri ben sandın ya, beni aklın yerinde değilken bile unutmadın. ben de bana ettiğin o duaları unutmayacağım. "doktorların en iyisi ol kızım" dediğini unutmayacağım.
çaylaklık biter alcatraz döner
psikolojim nasıl bozulduysa dışarıda çiftleşen kedi miyavlamalarını ağlayan, bağıran insan sesine benzetip kardeşime "gece gece kim öldü de millet bağırıyor?" diye sordum.
  • /
  • 105

içerik kuralları - iletişim