tıbbiyeli itiraf

  • /
  • 88
bundan 7 yıl önce boğulma tehlikesi atlatmıştım denizde, babam kurtarmıştı; çok öksürdüğüm için 1 hafta boğazım ağrımıştı. şu sıralar diyorum ki belki de kurtarmasa daha iyiydi…
herkes gidiyor sözlük, ben yine aynı..
büyük bir huzur içinde cem karaca, barış manço, aşık veysel türküleri dinledikten sonra aynı zevkle birden kpop dinlemeye başlayabiliyorum. (bkz:içindeki ergene dur diyememek) (bkz:kendinden utanmak)
bugün hayatımın anlamından resim ve video aldım. dünyam değişti mutluluktan*
sadece moralim bozuk olduğunda sözlüğe girdiğimi fark ettim.
aşık olamayacağımı anladım.
sürekli can sıkan meselelerden konuştuğumdan dolayı insanlar benimle pek konuşmak istemiyor, insanları güldürdüğün ve onları mutlu ettiğin sürece sana katlanıyorlar, kimsenin mutsuzluğa tahammülü yok. bazen ben de kendime sinir oluyorum, neden mutsuzluk bu kadar olağan bir durummuş gibi geliyor diye. sanırım hayatta mutlu olamayacağımdan eminim, her konuya şüpheci yaklaşırken bu konuda net olmam da bir muâmma...
bugün hayatımın en önemli, en güzel ve değerli günüydü. çok değer verdiğim, saygı duyduğum ve çok aşık olduğum kişiyi ağırladım. şehre huzur geldi..
tanımlarımız asla aynı olmayacaktı; olmadı.
  • /
  • 88

içerik kuralları - iletişim