tıbbiyeli itiraf

  • /
  • 82
kendime karşı fazlaca acımasızım. hatta öz eleştiri olayını abartıp bi an önce geberip gitmem gerektiği sonucuna falan varıyorum bâzen.acilen ihyâ edilmem gerek sözlük..
ya da iflah
kendim için ne yapıyorum? kendim için yapıyorum da mutlu oluyor muyum? ne için yaşıyoruz? hayatı istediğimiz gibi mi yaşıyoruz? yoksa hayatın bize sunduğu şeyleri mi yaşamaya çalışıyoruz? hiç bir şey bilmiyorum.
annem neyin var diye soruyor aşık değilim hoşlantı desem bilemiyorum gerçekten ama çok fena moralim bozuk ne oldu da neye bozuldu bunun hakkında da hiçbir fikrim yok şimdilerde pek aklım başımda değil gibi
5 yaşımdan beri neredeyse her anımı hatırlıyorum, yani yaklaşık 15 yıldır ben benim.hayatım boyunca büyük bir bilinmezlik içindeydim zaten.nereye aitim,niye buradayım, kimim,neden varım, daha onlarcası...yaşıyordum evet ama artık farkındayım ki aslında sadece nefes alıp verip,bana verilen görevleri, sorumlulukları yerine getiriyormuşum.bir robot misali yani...hatta doğruyu söylemek gerekirse insani olarak gösterdiğim tek tepki ağlamak ve gülümsemekti,o da fazla değil tebessüm.

insan sadece bir ayda bu kadar değişir mi sözlük?yaşadığını hisseder mi?hiç yaşayamadığı çocukluğunu bir kişiyle beraber yaşar mı şu yaşında?geceleri haftada iki gün bu ankara ayazında parkta oynar mı?salıncakta sallanıp daha yukarı diye bağırır mı,tahtrevallide kavga eder mi "sen 100 kilosun,tabi kalkamam" diye.hatta tebeşir tozuyla seksek çizip oynar mı gece ikide?hayatında ilk kez ninni söyler mi birine?söylermiş sözlük,insan severse her şeyi yaparmış. kaç yaşında olduğuna bakmadan çocuk gibi davranırmış.ve onu tanımadan önce her gün en az bir defa ağlayan bu kız, son bir aydır bir kez bile ağlamayabilirmiş.

h. a. anısına
kucuk cocuklarla kar tatili duasina ciktik.. zira sinavi anca kar tatiliyle yetistirebilirim.. nolurdu ha nolurdu sanki tatil olsa.. allahim..
doya doya üzülmek istiyorum. kimseye bişey anlatasım da yok. konuşmaya zorlanmaktan da nefret ediyorum. doya doya üzülmek, huysuzluğumdan keyfi kaçan insanların varlığına aldırış etmeden üzülmek istiyorum.

çevresindeki insanların faydasızlığı yüzünden birinin sürekli içinde olan biteni bastırması iğrenç bişey.

varsın sıkılsın canınız ben somurtunca, varsın sizin daha önemli dertleriniz olsun.
merak ededurun neyim varmış diye faydasızlar. hiçbiriniz umrumda değilsiniz bugün.
mutsuz olduğum zamanlarda ido tatlıses dansı yapıyorum*
hayatta duyabileceğiniz en güzel şeylerden birisi içten söylenmiş bir "iyi ki varsın" cümlesi sanırım
beni hayata bağlayan bir motivasyonum,amacım ya da hayalim yok. öylesine gülüyorum, öylesine yaşıyorum.
uyuyamıyorum, ağlayamıyorum, yorgunum, kırgınım, çok şey düşünüyorum hiçbirini dile getiremiyorum ve bunlara sebep olan yakın arkadaşlarım (!) hiçbir şeyin farkında bile değil.
  • /
  • 82

içerik kuralları - iletişim