tıbbiyeli itiraf

  • /
  • 98
ölüm ile burun buruna gelmek

bunu çoğu kez yaşadım daha 24 yaşımda defalarca yaşadım bu durumu arabayla takla attım hemde benim sürdüğüm araçla defalarca silahlı çatışmanın ortasında kaldım kaç kez bıçaklandım kaç kez büyük kavganın ortasında kaldım diyeceksiniz kardeşim nerede yaşıyorsun sen ne anlatıyorsun eğer çinçinde doğup büyüdüyseniz bunlar olağan şeyler sorun şu ki ilk kez ölmekten korktum korku duygumu kaybettiğimi düşünüyordum keza hala öyle hissediyorum ancak dün yaşadığım bir olayda kavganın ortasında karşımda ki bana bıçak çekti ve ben ilk kez ölmekten korktum o an arkamda bırakacağım kişinin ne kadar üzüleceği geldi aklıma belki de ölmek değil onu üzmekten korktum sonuç olarak ölmedim yaralanmadım ancak yeni bir zaafım olduğunu fark ettim garip
hayatımda güzel şeyler olduğu zaman arka planda kendimi olabilecek kötü şeylere dair hazırlıyorum. olur da bir gün düşecek olursam düşüşüm yavaş olsun istiyorum.
14 yıllık eğitim hayatımda ilk defa bu donem 2 finalinde stres yaptım aq
galiba yine büte kalıcam. 1 gün kaldı sadece sınava. moralim çok bozuk
ders çalışmayı da ingilizceyi de unutmuşum. *
edit: performansım yerindeymiş *:) kötü geçti deyip iyi alanlardan oldum *bbgv (bkz:tıbbiyeli itiraf)
pubg mobile'de işaret fişeği bulduğumda gizli bir yere bırakıyorum ki millet beni öldürüp drop toplamasın. hatta eğer karşıma biri çıkarsa o almadan yere sıkayım da bitsin diye hep tetikteyim.

o kırmızı silahı bulmak için ne çektim ben novorepnoye'de haberin var mı?
yarin geri kalan hayatimin ilk gunu.. intorn oluyorum.. sinirler gergin..
ınternlük bitti, sonrası?? korkuyorum galiba
üniversiteye gelince hayatım değişti. ders çalışmayı unuttum resmen. 2 kere sınıfta kaldım. bu sene de bute kaldim. geçen seneye kadar hiç çalışmıyordum. ve bu halimden nefret ediyordum ozsaygi özgüven kalmadı. odaklanamiyorum, derslerden nefret ediyordum. yataktan kalkıp okula gitmek bile çok zor geliyordu.
o kadar mutsuzdum ki...
oysa bir zamanlar ders çalışmayı matematiği fiziği seven öğrenmeyi seven bir insandim. noldu bana böyle.
şimdi bute kaldim. çalışıyorum artık bu sefer hirslandim. ama özlüyorum bir şeyleri anlamayı. özlüyorum...
şimdi ezberliyorum. belki pes ettim bu sistemin karşısında belki de bir süreliğine böyle davranmak gerekir. belki sonradan matematiği sevdiğim gibi tipi da sevecegimdir.ama şimdi sabretmek ve beynimi ne olduğunu bilmediğim şeylerle doldurmam lazım. yoksa bir kez daha sınıfta kalmayı kaldıramayacagim.
bir süreliğine sabretmeliyim. benim için çok zor ama hayat işte.
tutunmam gerekiyor artık hayata bir şekilde...
dün ilk kez elime silah aldım ve 20 el atış yaptım.*
aşırı iyi olaymış, sanırım müptelası olacağım.
  • /
  • 98

içerik kuralları - iletişim