tıp okumanın ağırlığıyla ezilme hissi

nereye acacagimi bilemedim, sizde de ayni his oluyor mu merak ediyorum.
egitim duzeyi benden daha dusuk insanlarin icindeyken ve tip ogrencisi durumundayken 'sen doktorsun xxx ne bilirsin' dediklerinde 'bilmiyorum' demek bana cok zor geliyor. cunku bana doktorrr diye seslenen bi cocuk var, bir zamanlar benden hoslaniyordu ve ben ona yuz vermedigim icin surekli beni asagilamaya calisiyor. ve bi seye 'bilmiyorum' dedigimde onun doktorr diyisi altinda eziliyorum. cunku bana her seyi bilmek zorundaymisim gibi hissettiriyor.
ben hep insanlarin arkamdan 'ne kadar da samimi sicak bi doktor, ne kadar yardimsever' demelerini istiyorum, 'soguk nevale gibi havasindan gecilmiyor' demelerini degil. ama biliyorum ki kimseyi memnun etmek mumkun degil. cevremdekiler guclu ol kendini ezdirme diyor ama nasil yapacagimi bilmiyorum.
yardim pls....
sen herşeyi bilen bir doktor olmak istemiyorsun ki. alçak gönüllü olmak istiyorsun. olabilirsin engel yok.

öncelikle insanlara kıyafetlerine göre değerlendirme, sonralıkla kendine güven.

tebrikler alçakgönüllü ve kendini ezdirmeyen bir doktor oldunuz ^^
"doktooor peki bu hastalık nasıl, peki ya bu hahahah sen de hiç bir şey bilmiyon ya bişe öğretmiyorlar size herhalde"
tanıdık geliyodur bunun gibi muhabbetler hani -eğitim düzeyi senden daha düşük- olarak bahsettiğimiz kişilerin yaptığı muhabbet. özellikle öğrenciyken daha alınacak çok yol varken bu şekilde saçma sorulara maruz kalırsın bilemeyince de aşağılanmış hissedersin. ama asıl olayın eziklik psikolojisi ile yapıldığını söylemeye gerek bile yok. bu kişileri takmaya üzülmeye ezilmeye de gerek yok. bilmiyorsan bilmiyorum dersin öğrenciyim dersin biliyorsan da yapıştır cevabı.

ek: kuzenim yanımda bayıldı ve daha 1.sınıftayım haliyle tıp okumayan kimseden farkım yok bildiğim kadar yardımcı olmaya çalıştım o sırada hemşire denk geldi şöyle yapın böyle yapın falan yardımcı oldu sağolsun. sonra bu kuzenimle ne zaman bir araya denk gelsek doktorluğuma laf eder şaka yollu sürekli laf sokar. umrumda mı değil, bilmiyordum diyorum şimdi olsa farklı olur diyorum geçiyorum.
sağlık meslek çıkışlı sonra da paramedik mezunu olmus, 3 yılda ite kaka yozgata atanip daha işe başlayalı 1 yılını doldurmamis çocukluk arkadaşım(!)ın da bana zamanında hissettirdiği duygudur.bir nevi mobbing ya bu.
daha 1.sınıftayken, ekmek kırıntısı kadar bilgisiyle beni deniyordu, "pratisyen ol sen" vs. diyordu :))
ben doktora şiddetten dert yanarken "bazı doktorlar da hiçbir şey bilmiyor herşeyi hemşirelere yıkıyor, hakediyorlar" demişti.düşünün ki bu insan sağlık personeli.öyle tepem atmıştı ki yapıştırmistim cevabı hiç de pişman olmadim içimde kalirdi.sonra adım egoiste falan çıktı.yahu o şiddet bugün doktora yarın sana yapılır.hem yeni mezun olmuş hekim adayı o kadar bilgi yükünden sonra gerçek hastalarda illaki bocalar.sen liseden beri işinin eğitimini alırken biz integral türev fizik ugrasiyorduk.tıpa geldik çok mu farkli..sen tansiyon içerken bizim uykusuz gecelerimizin haddi hesabı yok.
"sağlık camiası çok farklı canım ,senin o camiaya katılmana daha var" da bik bik bik...ben o camianın santralindeyim canim,neyse sonra görüşeceğiz bakalım.
bir hocamın lafını hiç unutmam "doktoruz diye her şeyi bilemeyiz, bilmek zorunda değiliz fakat öğrenme çabamızı kaybetmemeliyiz. önemli olan da bu " derdi.
en çok ablamdan hissettiğim şey. canım şunu içsem süte geçer mi? ablam komşunun kızı gelecek onkolojiye erkenden aliver sen yaparsın. sonra komşular ve akrabalar gelir sirayla. allahtan olur öyle takma diye bir cümle öğrenmişim. kapıdan içeri girince teyze kızına haşimato demiştim kadın ertesi gün şoka girmiş dr a gitmiş. tahliller yapılmış veren haşimato çıkmış

içerik kuralları - iletişim