tıpçı

genellikle tıp fakültesi dışındaki bireylerin kullandığı, varoş söylemi. tıp fakültesi içerisinden birinin bu ifadeyi kullanması kabul edilemez.
daha vahim bir örneği için
(bkz: dişçi)
mantığa aykırı söylem. manası yok bir kere. ne demek tıpçı?
kolay geldiği için kullanılan ifade. kaçımız beden eğitimi öğretmenine bedenci demeden buralara gelmedik ki?
tıpçı olmayan arkadaşları tarafından hitabı doktordur
(bkz: adım vardı sanki?)
bana böyle hitap edildiğinde kafamı sağa sola hızla sallayarak "tıpçıks tıpçıkş tıpçıks" diye ritim tuttuğum için "deli tıpçı" formatına dönüştürülen eski rumuzum.
4 sene boyunca ahmet bey'in adı fizikçi, nurten hanımın adı kimyacıydı, bazıları daha ileri gidip bakkal dükkanı olan birisinin mesleğini belirtmek için bakkalcı dedi şahit oldum. tıpçıya bu kadar takılması kasıntılıktan kaynaklıdır.

edit : siz tıpçı kelimesine kurban olun. komşum "sen doktorluk üniversitesi mi okuyorsun" dedi üniformamın içinde görünce beni.
laf arasında tıpçı derim, meslek içine gireceğim belli olduğu halde yine diyorum. kısa ve karşındakine anlatmak istediğini anlatıyor, neden demeyeyim?
bedenciden iyidir yani. sıkıntı yok
çı, çu gibi yapım ekleriyle biten sözcükler anlamsız sinirlendirir beni.

örneğin: tüpçü, çiçekçi tamam tüp satar, çiçek satar ama biz tıp mı satıyoruz?
tamamen kişisel tercih tabii ancak ben hoşlanmadığımdan kullanmam.
  • /
  • 2

içerik kuralları - iletişim