mevcut nesilden çoktan vazgeçildiğinin, önümüzdeki nesillerin 'belki' kurtarılabileceğinin düşünüldüğü 'umut' dolu çözüm önerisidir.

söylem ne kadar sığ da olsa, bence toplumumuzun kara aynası olmuş.

bu tembellikle nasıl ıslah olunur ki. armut piş rahmime düş. her şey bu kadar basit değil mi? ebeveynlik, ömür boyu sorumluluk ve eğitme kavramları olmadan nasıl bir sonuç alınabilinir ki?

hadi hayal dünyamızda, kendini yetiştirmiş batılı kişiler bunu kabul etti, ne kadar memnun olacak olsam da batılı kişinin suçu ne? gelme aşkım, gelme bitanem, seni o kadar çok seviyorum ki sakın gelme!

(bkz:lübnanlıları ıslah için türkiye'den damızlık erkek getirtmek)