yazarların canını sıkan şeyler

  • /
  • 8
kendime ve sevdiklerime zaman ayıramamak. hayat. otobüste ter kokan insanlar. sınıftaki gıcık insanlar. genel olarak insanlar. sözlükte okuduğum hüzünlü yazılar. insanların dert anlatmasıyla depresyona girmemin bir olması.
birbirinden uyuz koca bir sınıf dolusu insanla birlikte zaten yeterince zor olan tıp fakültesinde okumak.
en yakınım diyeceğim bir arkadaşımın olmaması
ne istediğimi ve neden burada olduğumu bilmemek. kendi anlamımı kavrayamamak. hiçbir şey bilmiyorum.

bildiğim şeylerin ise sonuçlarından ürküyorum.

“bilmek,
bu da ürkütüyor ama biliyorum
kapanmaz yağmurun açtığı yaralar, çocuklarda...”


“(...)nicedir kavrayamam haller içinde halim
demiri bir hecenin sıcağında eriyor iken gördüm
bir somunu bölünce silkinen gökyüzünü
su içtiğim tas bana merhaba dedi, duydum
duydum yağmurların gövdemden ağdığını

sen ol küçük bir kıvrımdan, bir heceden
aşk için bir vaha değil, aşka otağı yaratan
sen ol zihnimde yüzen dağınık şarkıları
bir harfin başlattığı yangın ile söndür
beni bir ses sahibi kıl, kefarete hazırım
öyle mahzun
ki hüzün ciltlerinde adına rastlanmasın ... “ içimden şu zalim şüpheyi kaldır
belirsizlik. bana ya evet diyin ya hayır diyin gözünüzü seveyim bilmiyorum demeyin. bilmiyorum bir cevap değil!!!1!1!!!
kontrol edilmek ve bütün sorumluluklarım....
  • /
  • 8

içerik kuralları - iletişim