yazarların hissettikleri

leyla'yı kaybettim. çok özlüyorum onu. biliyorum zamanı gelince beni o bulacak. ama eksiğim işte. çok yoğun duygular var içimde. taaa kalbimin en derinlerinde. o duyguların tüm sebebi leyla ama o da karşıma çıkmıyor karşıma işte
25.6.2018 biten bir seçimin sabahı
allah'ın ilk emri 'ikra'. bu ayeti aklımdan çıkarmayacağım. okumak en güzel eylem.
cehalet korkunç bir tuzak
uyuyamıyorum. uyuyamadığım için kendime sinirleniyorum. sinirlendiğim için uyuyamıyorum uyuyamadığım için sini...
pişmanlık, insan ilişkilerimde her daim hissettiğim, attığım mesajı dakikasında pişman oluyorum, kendime iyi gelmiyorum
yeni bir şeylere başlarken genelde hissettiğim için yabancılık çekmediğim bir korku ve heyecan karışımı arası bir şey. tabi ilk günküne oranla korku yerini daha çok heyecan ve merak duygusuna bırakıyor
(bkz:ilk iş gününden biraz sonraki günler )
ev bitkisi gibi hissediyorum şu an. ev ahâlisi günlerdir su vermeyi unutmuş. cam kenarına koymuşlar bi de. dışarıda delice yağmur yağıyor. her yer sırılsıklam ama başımın üstündeki çatı yüzünden bana bi damla düşmüyor. dalımda olsa şu camdan aşağıya atacağım kendimi...belki düşünce çiçeklerim, yapraklarım zarar görür ama olsun burada günden güne buruşmaktansa bi damla için bunu göze alırım... of hayallere daldım yine. kimi kandırıyorum ki ben hareket edemem, gidemem hiçbir yere. kaldım burada, ölümü bekliyorum..şu an fark ettim ki ben gâliba ev bitkisi gibi hissetmiyorum, direkt ev bitkisiyim.
o kadar karışık ve etrafımdaki insanlara göre değişen bir ruh halindeyim ki.. sanki kendi duygularımı kaybettim. mutlu bir insanın yanında mutlu, hüzünlü bir insanın yanında hüzünlü hissediyorum. kendimle başbaşa kaldığımda ise kafamdan bir sürü düşünce geçiyor hangisine hangi tepki vereceğimi bilemiyorum
bu durgun deniz akşamda başka bir his vardı bende. gözlerim alev alev, kalbimde çırpınan bir şeyler. gözümü her yumduğumda akıyor yaşlar istemsiz. savunmasız ve çaresiz hissediyorum. akşam demleniyor ve gece çöküyor yalnız haneme. yalnız yaşamanın verdiği huzursuzluk. çaresizliğim kopkoyu geceye karışıyor kahvemin kaybolan buğusu eşliğinde. bir müzik dinliyorum ve melodisi içine çekiyor beni ama ders çalışmam gerek. ders çalışmam gerek.
  • /
  • 5

içerik kuralları - iletişim