yedi numara

4 genç kız ile 2 genç erkeğin tesadüfler sonucu aynı evde kalmaya başlaması, ev sahiplerinin öz anne babayı aratmaması ise diziye ayrı bir renk katıyor. çocukken bu diziyi izlemiş insanın samimiyeti bir başka oluyor nedense.
küçüklüğümüzün dizilerinden, çarliyi de unutmamak gerek
insanın içini ısıtan naif dizi. onun gibisi bir daha gelmedi. yalnız finaliyle üzmüştür. yanlış hatırlamıyorsam tüm bunlar mahallede bir komşunun camdan bakarken kurduğu hayaller temalı bir final yapmıştı. bu dizi bunu hak etmiyor. son olarak haydar'la recep'ten gelsin
"dağlar taşlar kurtlar kuşlar
kavlini tutmayanı cadılar dürtüşler"
bizim evin kapı numarası da 7 olunca daha bi anlam kazanmıştı izlerken
her bölümde ayten mi daha güzel yoksa rüya mı daha güzel diye düşünerek karar veremediğim dizi :)
"böyle mi dersin acep recep?"
unutursak kalbimiz kurusun.
bu diziyi izlemiş insanlar genelde daha keyifli daha kalender daha hoş sohbet insanlar oluyor . benim gibi çocukluğu lise dönemi böyle güzel diziler ile geçmiş insanlar ile şimdiki diziler ile büyüyen nesil arasında elbetteki ciddi bir kuşak farkı oluyor olacak da..
bana haydar ismini sevdiren dizidir. ailece izlenebilen, güzel mesajlar içeren, (bkz: kızlı erkekli aynı evde kalmak) tanımının bizim zamanımız insanı için oturmuş tanımıdır.
(bkz: goçlarla pülüçler)
özlediğim mükemmel dizi. oyunculuk, senaryo herşeyiyle dört dörtlüktü bence. keşke ona yakın kalitede bir şeyler görebilsem.
aaa öyle bir dizi mi vardı diyen arkadaşlarıma şaşkınlıkla bakmama neden olan dizi. 7 numara ya hani aynı evde kalıyolardı, haydar recep ayten vardı hatırlamadın mı?
  • /
  • 2

içerik kuralları - iletişim