Hiçbir zaman beni anlamadığın gibi bunu okusan da anlamayacaksın biliyorum ama yine de üç beş cümle bir şeyler söylemek istiyorum. Hak etmediğim bir sürü şey yaşattın bana pişman değilim ama her şey çok farklı olabilirdi o kadar canım yanıyor ki anlatamam,umarım sonra günün birinde bunları okuduğumda hissettiğim tek şey mutluluktur
Kimsiniz
“Ben sana üşüyorum diyorum sen kar ne güzel yağıyor diyorsun”
Tek bir kötü söze, olaya daha gücüm kalmadı. Kaldıramıyorum, yaşarken öldürdünüz beni el birliği ile neden fark etmiyorsunuz? Neden beni biraz olsun bırakmıyorsunuz? Huzurlu bir aile, ev, sorunsuz bir okul ve uyku istiyorum çok mu?
Sürekli kavga,ağlama sesi duymaktan bıktım. Ne olur rahat bırakın artık beni.
Sürekli kavga,ağlama sesi duymaktan bıktım. Ne olur rahat bırakın artık beni.
Biz şansımızı çoktan kaybetmişiz kendi mutsuzluğumuzda boğuluyoruz her gün
video
15 haziran'da okullar geri açılıyormuş. bakalım bu kez bir şeyler değişecek mi? Karantina aklımızı başımıza getirmiş mi?
edit: okul bitti. gözün aydın.
edit: okul bitti. gözün aydın.
Senin yüzünden düzgün ve şefkatli bir sevginin olabileceğine aklım ermiyor. Beni sevme potansiyeli olan herkeste bir çıkar ya da bir çirkinlik arıyorum. Dengemi bozdun ama üstesinden gelebilirim.
burda yazar olduğunu biliyorum engelimi aç bişey dicem
korkaklığımı mazur gör, ama bazen insan çok düşünmekten, tüm ihtimalleri zihnine sıralamaktan adım atma cesaretini gösteremiyor. Toplayamadığı cesaret kırıntılarıyla da daha çok "keşke" demeye mahkum kalıyor.
Artık senin gibiyim sevgisiz ve özgür.