tıbbiyeli itiraf – Tıbbiyeli Sözlük
Saclarımı da kestirdim, ama hayatim hala istedigim gibi gitmiyor. Bir takim tatminsizliklerden dogan mutsuzluklar. Ne zor biriyim kendim icin, bir turlu kendimi tatmin edemiyorum.
Hayatta kendimi hep görmek istediğim yerlerde,anlarda,kisilerle hayal ederdim.En çok istediklerimden birkaçı şu sıralar gerçekleşiyor.Yaşarken çok huzurlu, rüya gibi.Gerçek olduğuna inanamayacak ve anın sarhoşluğuna kapılacak kadar.Tek istediğim ileride bu anıların can yakan anılar olarak yer edinmemeleri.
babamla güzel anılarım yok denecek kadar az. bugün derste durup dururken onunla ilgili bir anım aklıma geldi. bana ilkokuldayken hocalardan çok daha önce iki ve üç basamaklı sayılarla çarpma işlemi yapmasını öğretmişti. anlamadığım yerleri hiç kızmadan tekrar tekrar anlatmıştı. bana bir sürü alıştırma yazar, ben de o televizyon izlerken yanında o alıştırmaları çözerdim. sonra tek tek kontrol ederdi doğru çözüp çözmediğimi. onunla geçirdiğim bu zamandan çok zevk alırdım. 1-2 sene sonra okulda hoca çarpma işlemini öğretmeye başladığında gururla "babam bana bunu öğretmişti zaten." diyordum herkese. i̇şte derste bunlar aklıma gelince gözlerim doldu. babamla ilgili güzel bir anım aklıma gelmişti. babamın beni önemsediği, bana yardım ettiği, bana babalık yaptığı bir an... babam söz konusu olduğunda başkaları için küçük detaylar benim için büyüyor. ona sevgi duymak için ufak nedenler arasam da bana bu fırsatı vermiyor kendisi şimdilerde.
uzun suredir kendimi cok degersiz hissediyodum ve hep herkes tarafindan sevilmek istiyodum. bugun gercekten sevildigimi hissettim hem de sadece 1-2 aydir tanidigim insanlar tarafindan. Gururum oksandi be sozluk, cok guzel bi hismis :')
Selam sözlük buraya yazmayalı kendimce çok oldu. Ne oldu da buraya yazdım sanırım teker teker anlatamayacağım çünkü bir insana en çok kendisi ağır geliyor. Ayrıca kafamı toparlayıp neler olduğunu tam da anlayamıyor gibiyim. Az önce tam olarak neye üzüldüm, üzülmem gerekir miydi, beni yanlış mı anladı, olaylara farklı yerden mi baktık, bu tepki nedendi? Bir sürü soru var. Bu hayatta en çok eksikliğini çektiğim şey özgüven. Neden böyle kırık onu da anlamıyorum ama o olmadan ben çok eksiğim ve sağlıklı bir gelişim içinde olamıyor gibi hissediyorum sözlük. Acilen kendime yardım etmem lazım. Bunun dermanı bir tek bende ama henüz buna yoğunlaşmaya mecalim yok.
Dönüp dolaşıp uğradığım bir başlık tıbbiyeli itiraf. Içimi boşaltmak istedim bugün. Kızgınım ben. Yaşamımı görmeden bana laf edenlere, yaşamımı gördüğü halde bana saygı duymayanlara, 13 yaşından beri yurtta kalan bana şımarık ve ukala damgası yapıştıranlara. Lisede yurtta kalanlar bilir. Aileniz sizi kedi yavrusu gibi yurda bırakır ve bir daha ne toplantılara ne de başka bi şeylere gelmez. Onların gözünden çıkmış yuvadan uçmuşsunuzdur. Artık bir birey olmuşsunuzdur ve tüm sorunlarınızı kendiniz halledersiniz. Aileniz size sadece para gönderir o kadar. Ben lisedeki yurt anılarımı hatırladıkça ağlayan biri olarak şımarık damgası yedim daha yeni. Kaba ve hoyrat olmakla suçlandım daha yeni. Bunu söyleyen annem ve adı lazım olmayan birileri. Beni en çok anlaması gereken kişi annem. Bu kadarcık eleştiriyi bile kaldıramadım evet. Çünkü ben öyle olmadığımı düşünüyorum. Haklılarsa bile beni bu hale nelerin getirdiğini niye düşünmüyorlar? Neler yaşadığımı niye sormuyorlar? Neden ben kaba hoyrat şımarık ve ukala bi insan oldum peki? Kendimi sümsük hissetirdiği için rapunzel gibi upuzun saçlarımı kısacık kestirdim ben. Gören bi çocuk annesine 'anne bu abla mı abi mi?' diye sorduğunda gocunmadım kendimden. Neden siz utanıyorsunuz benden?



Hayır ben kaba ve hoyrat değilim. Kim nasıl bi davranış tipi istiyorsa ona öyle davranıyorum.



Hayır ben ukala ve şımarık değilim. Karşımdaki ne görmek istiyorsa onu görüyor.



Ben sadece benim. İçinde naif, kırılgan, annesinden ilgi bekleyen utangaç ve salak bi kızım. Beni kabullenmeni ve sevmeni bekliyorum anne. Bak ben kendimi seviyorum her halimle...
Acil serviste çalışmak mesleki açıdan çok şey kattı fakat mesleğime bakışım konusunda çok şey aldı götürdü.
Okula gitmek istemiyorum diye diye son iki yilin icine girdim. Ve hala okula gitmek istemiyorum. Bende bir problem var galiba.
Eylül ayını çok severim ama hep en hızlı geçen ay o oluyor resmen kıymeti bilinmeyen bir ay yarın ekim gelir şimdi ne olduğunu anlamadan