Ne istedigimi bilmiyorum.ve denemeden de bilemeyeceğim.yazdim yazdım sildim.hatasiz insan denemeyen insandır.insallah pisman olmam..
İtiraf ediyorum; bizim bi hoca sınav notlarını eksik girmiş optik okuyucu da hata varmış düzelsin diye dilekçe verdik ama düzelmeden harf girilmiş bende whatsaap grubunda atar gider yaptım tamam ben ba aldım ama düşük alanlar da var şimdi herkes özelden mesaj atıyo seni hocaya ispiyonlarlar ne diye gruba yazdın diye . Hoca da seneye ana dersime girecek aldı beni bi yusuff asdfgjj inşallah bırakmaz
Gittikçe suskunlasiyorum. Konuşasim gelmiyor. Öyle sadece oturup durmak istiyorum. Zaten konuşunca da baktım ne kimse anlıyor beni ne demek soruyor bir şeyin mı var diye. Demekki konuşsam da bir anlam ifade etmiyormus. Ee o zaman susayim diyorum ben de. Saatlerce susucada bir şey mı var diyorlar. Tamam var da olabilir de zaten anlamıyor kimse konuşmak mantıksız geliyor
Hayattan keyif alamamaya başladım bana ilginç ve zevkli gelen çoğu şey artık sıradanlaştı.Sanırım bi süre el etek çekme vakti geldi.Ortamlara gg bireyselliğe merhaba mod on planı yaptım bu yaz için
Okuldan sıkıldım artık, bütün seneyi tam verimle geçirdikten sonra artık dinleme zamanımın geldiğini düşünüyorum.
ameliyatlara falan girsem, poliklinikte hasta baksam tamam da ders çalışmak zorunda olmaktan sıkıldım
ameliyatlara falan girsem, poliklinikte hasta baksam tamam da ders çalışmak zorunda olmaktan sıkıldım
dün hayatımda dört mevsim geçti resmen.. sabah 6.30da güne başladığımda panik-heyecan hakimken saat on birde aldığım bir haber beni korkudan ağlattı, 2de aldığım başka bir haberle mutluluk gözyaşlarımı tutamadım, sanırım en mutlu anımı yaşadım. akşam üstü ise üzüntüden kalbim sıkıştı.. bütün bu duygulara da bambaşka olaylar kişiler sebep oldu.yaşlandım sanırım ben dün...
süper kahraman olsaydım hafıza silme ve geçmişe gidebilme yeteneği isterdim ve bu yeteneği önce kendimde kullanırdım
insan boş kalınca hafızası boş şeylere çalışıyor mübarek
insan boş kalınca hafızası boş şeylere çalışıyor mübarek
tus tercihlerimi yaptım.cok korkuyorum sözlük.cok sıkıntılı bi süreç.sebebi yok ama içimden dolu dolu ağlamak geliyor..
Nereye aitim, nerede olmak istiyorum hic bilmiyorum su sıralar. Dönem içinde bir çok kez evime,çocukluğumun geçtiği şehre dönmek istediğimi farkediyordum.sonra tatile girip evime geldiğimde burda da mutlu olmadığımı, beni yeni birçok sorunun beklediğini farkediyorum.asla bi yere ait olamayacakmışım gibi geliyor ve bu duruma bir çözümüm asla yok..
Hacettepede hemşirelik okuyorum. Hekimlerin hepsine gerçekten büyük saygım ve hayranlığım var. Hemşirelikten mezun olduktan sonra tekrar sınavlara hazırlanmayı planlıyorum. Stajda bir doktorun bizimle sohbet ederken ne yani hemşire olmak için 5 yıl mı okuyorsunuz demesi gerçekten üzücüydü. Küçük görülmeyi hakettiğimizi düşünmüyorum. Tıbbiyelide ne işin var derseniz, Aranızda olmayı seviyorum. umarım ileride sizlerden birisi olacağım.