bu aralar mezuniyet fotoları gördükçe okuduğumuz şu yılların ne kadar kıymetli olduğunu düşünüyorum. bugün şikayet ettiğimiz sınavların yerine ilerde daha zor ve karmaşık sorunlarla baş etmek zorunda kalacağız. yaşadığımız hayatın kıymetini bilmek ve şükretmek lazım .
Ara ara acaba x kişisi de bu entryi okur mu daha doğrusu acaba o da yazar olmuş mudur diye arada merak etmiyor değilim hani. Sonra hemen geçiyor ama.
karanlık korkum var
hayat enerjim kalmadı hiçbirşeyden keyif alamıyorum artık :(
Birini çok sevdim ama 2 sene oldu gidip konuşamadım. Ne zaman böyle bi düşünsem en sonunda hep ona bağlanıyor.bende anlamadım nasıl oluyor.
tıbbiyeye girdiğimde tus diye bir sınav olduğunu bilmiyordum
Tıpa girene kadar tıpın 6 yıl olduğunu bilmiyordum
22 yaşindayim arkadaslarim mezun oluyor is kuruyor evleniyor ben sinifta kaldim daha 3 senem var okulda
Bazen bunu bilen insanlarin bana aciyarak baktigini dusunuyorum
Bir yandan ben onlara aciyorum atanamayacaklar diye
Bazen bunu bilen insanlarin bana aciyarak baktigini dusunuyorum
Bir yandan ben onlara aciyorum atanamayacaklar diye
İtiraf ediyorum küfür etmeyi çok seviyorum. Yanlış anlamayın, başkalarına hakaret amaçlı küfür etmek değil. Hatta çoğu zaman şarkıların içindeki kelimeleri "toplumun tabu olarak gördüğü yasak kelimelerle" değiştiriyorum ve çok eğleniyorum. İlginç geliyor; mesela zamanında birisi bir organa "x" demiş, başka birisi "y" demiş. X yasaklı kelime olurken y terim oluvermiş. Ne farkı var ki? Bence ikisi de bir.
insan ilişkilerinin cok yakın olduğunu düşünüyorum. çok soğuk biriyim. kimseyi sevmiyorum. sevemiyorum. yani sevsem de hissettirmem. platonik olur. uzaktan olur. baska bi sey degil.
sadece mekanik işlerle uğraşmak hoşuma gidiyor. tıpa isteyerek gelmedim. ama bu saatten sonra da bırakamam.
hayat çok zor. ben olmak çok zor be sözlük.
sadece mekanik işlerle uğraşmak hoşuma gidiyor. tıpa isteyerek gelmedim. ama bu saatten sonra da bırakamam.
hayat çok zor. ben olmak çok zor be sözlük.