tıbbiyeli itiraf – Tıbbiyeli Sözlük
en yakın arkadaşım bana ailem seninle konuşmamı istemiyor konuşmayalım dedi....
hala "şakaydı kanka mal mısın" demesini bekliyorum

edit: ne bok yese yakalanınca benim üstüme atıyodu normal aslında
Bazen kendimi çok yalnız hissediyorum. Ne kadar çevremizde insan olursa olsun hepimiz yalnızız aslında da bunu bazen daha yoğun hissediyorum. Biri mesaj atar diye bekliyorum ama kimse mesaj atmıyor, telefonum sesi çalmıyor. Bazen bir boş mesaj bile bekliyor insan.kafasini dağıtmak, boş boş da olsa konuşmak için.
Ailevi bir suru derdim var ama bu dertlerimi otelemeye calisiyorum, duymazdan gelmeye calisiyorum ama bazen olmuyor. Ben de kendimi okul dertlerimle oyaliyorum, boyle olunca bos kalmamak icin surekli ama surekli dert ediniyorum, enn basit seyleri bile. Bi yandan bu aile dertlerinden kurtulmak icin okul baslasin istiyorum ama ne erken uyanmaya hazirim, ne yogun tempoya, ne sevimsiz staj grubu arkadaslarimi gormeye. Of of bitmiyor insanoglunun derdi.
Yüksek puanlı tıp fakültelerinden birinde okuyan liseden beri samimi olduğum 6 yıllık arkadaşımın, orta seviye bir tıp fakültesinde okuduğum için sürekli bana kaka atmasından bunalmış durumdayım.



Bu arkadaş daha bir kere kongreye gitmedi.Ben ne zaman kongreye gitsem "ne gerek var daha dönem 1de ne anlayacaksın?"



Yazın gönüllü staja gittim. "Daha erken çok kasıyorsun."



Kemana başladım. "Bu yaştan sonra öğrenilmez."



İşaret dili kursuna yazıldım. "Spikerlik mi yapacaksın?"



Aga alttan al al bir yere kadar.Geçen gün olan muhabbet bardağı taşıran son damla oldu. Kendisinin fakültesinde yoklama alınmadığı için sürekli gezmelerde.Kasım ayında Osloya gidiyorum sen de gel dedi.Ben "hem yoklama sorun olur, hem de ailemden izin alamam" şeklinde yanıtladım.Aldığım cevabı yazıyorum aynen

"20 yaşına gelmişsin hala izin alıyorsun annem senin zamanında hamileydi ailene çocuk olmadığını anlat artık."

6 yıllık arkadaşımdır diye susuyordum bu zamana kadar.Bu mesaja da sustum, ama temelli...
Sozluk be, yarin tipdil sinavina gircem. Cok gerginim. Dogru duzgun calismadim ama o kadar para verip kalirsam cok uzulucem. Cunku ogrenciyiz be kardes 95 lira nedir.

Edit: gecmisim, simdi asym dusunsun.
Şarkı dinlerken hep hayal kurarım ve hayal kuramadığım şarkıları dinlemem. Bazı şarkılara bazı hayalleri o kadar yakıştırmışım ki, artık gerçekleşmeyecek ve ben de şarkıdan vazgeçemeyeceğim. Ölür mü öldürür müsün?
Hayatım da ilk kez bir şeye pişmanım demeye bu kadar yakınım.

Gururum ise bu durumu yediremiyor ki en büyük darbeleri de gururumla oynanarak yemiş bir insanım.



Yine de pişmanım diyemiyorum demeyeceğim.



Galiba bu işin sonunda orta yerden çatlarım olur biter.
O kadar cok şeyin, zamanın, mekanın ve kişinin özlemini çekiyorum ki, yaslar gözelerimden istemsiz dökülüyor..



Pismanliklarim var.hem de oyle cok..ama insan bi şeyi yaparken bi kararı alırken yaptığı şeyin o an en doğrusu olduğunu düşünüyor.hep böyle değil mi zaten.bile bile yanlışı seçmiyor.



Son 4 yılımı hic yaşamamış olmayı, başka şekilde yaşamayı dilerdim..silip silip baska senaryolar üretiyorum.kotu gecen zamanin tek katkisi tecrube.insanin sahip olduğu en degerli seyi zamanı.cunku gidince hiçbi şekilde geri gelmiyor..saglikli olduğu zamanı, ailesiyle sevdikleriyle beraber olduğu zamanı vs.

Bi de 'hayırlısı ' var tabii.bazen düşünüyorum ki insanın inancı olmasa nasil katlanır bunca şeye..