yağmurlu havada yürüyüş yapmak

yapılması keyif veren eylemlerden.
sevgilinin yahut sevilen bir arkadaşın koluna girerek yapılması keyiflidir.sevgiliyle yapılanı daha keyif vericidir.özellikle de yolun sonunda aynı evin kapısından gireceksiniz.
gözlük kullananları çileden çıkaran bir eylemdir. neyseki lensler bu sıkıntıyı çözmüştür.
insana zaten huzur veren yürüyüş yapma eyleminin yağmurla birlikte huzuru kat kat artırılmış olanıdır.
insanı nasıl özgür, nasıl muhteşem hissettiriyor yaşamayan bilemiyor. ince ince yağan yağmur, en sevdiğiniz müzikler kulaklığınızda yüksek sesle açık ve toprak kokan temiz havayı akciğerlerinize sonuna kadar çekiyorsunuz.
şu aralar bol bol yaşadığım bu güzel olay yağmurun doluya dönüşmesi ile hüsranla sonuçlanabiliyor olsa da yürümek çok güzel. *
eve gitmiyorsam nasıl kuruyacağımı düşünmekten içimde huzurdan çok stres halinin hakim olduğu isteyerek bilerek yapmadığım sadece bazı zamanlar maruz kalmak zorunda olduğum eylem.
canınız sıkkınsa yapılacak olan en mantıklı iştir çünkü eve gidince sinüzit ağrısı is coming. üzerine ilaç alıp uyursanız ne baş ağrısı kalır, ne sıkıntı.
hayatın akışına yetişme endişesi ile hasret kaldığım yürüyüş çeşidi.

şimdi ne zaman yağmurda ıslansam, akşam serinliğinde bir durakta bekleyecek olsam, havalar tam da ısınmadan bir dondurma yemek istesem; hasta olma nocomment diye azarlıyorum kendimi. zira yapılacak çok iş var...
hüzünlüysen ve karanlıksa mükemmel bir kombinasyon oluyor, ferahlatıcı bir etkisi var. neşeliysen ve aydınlıksa gülümsemekten yanakları ağrıtabilir
yağmuru çok sevdiğini iddia eden bir arkadaşım vardı ama ıslanmaktan nefret ederdi meğer evdeyken seviyomuş yağmuru çok afedersin de öyle ebem de sever pardon özür dilerim sevgili yazarlar sinirlendim eski sevgilim olur da kendisi bi gün ıslanınca o kadar ağlamıştı ki tatsızlık oldu ayrıldık ertesi gün. aynı gün eve geldiğimde duşa girmiş gibiydim ama ağzım kulaklarımdaydı yağmur öyle sevilmez böyle sevilir aslanım

içerik kuralları - iletişim