pdö – Tıbbiyeli Sözlük
Kendi fakültemde olmayan ama tüm tıp fakültelerinde olması gerektiğini düşündüğüm sistemdir.
türkiyede amacına ulaşamamış, çoğu öğrenci ve hoca tarafından gereksiz bulunan sistem.

nöro komitesinde ilk vakamızda kendimi gerçek bir doktor hissetmiştim sayesinde. çünkü senaryo hakikaten çok güzeldi. iki hastadan biri wernicke diğeri broca afaziliydi ve aynı odada kalıyorlardı. haliyle çok değişik iletişimleri vardı. biri saçma sapan kelimeler çıkarıp farkında bile değilken diğeri mantıklı düşünebiliyor ama konuşamıyordu ve bu yüzden depresyona girmişti. bir de tabi o zamanlar beyin kanamaları, afaziler falan insana olağanüstü şeylermiş gibi geliyor. hayatında ilk kez nöro görüyorsun sonuçta, ilk vakan bu. e hocamız da detaycı bir anatomi hocası olunca bilemediğiniz kısımda biraz incitici, biraz çalışmamız için gaza getirici bir laf söylerdi her seferinde. bu yüzden herkes deli gibi çalışır gider birisi cümlesini tamamlayamazsa diğeri tamamlamaya çalışırdı. yani aslında hoca çok önemli. kağıttan hedefleri okuyup haftaya yapın gelin dememeli, kendisi de soru üretmeli o iki saati dolu dolu geçirmeli.

neyse sonuç olarak güzel şey de senaryo için bir kurulun kurulması, bu kurulun sürekli olarak güncel vakalardan işimize yarayacak senaryolar türetmeleri lazım, ciddiye alınması ve haftada iki üç gün olması lazım. o zaman amacına ulaşabilir. tempoyu sürekli aktif tutmadan yürümüyor çünkü.